บทที่ 24 ไม่รังเกียจ

หลังจากผ่านพ้นชั่วโมงเรียนอันน่าเบื่อหน่ายในช่วงเช้ามาได้ สมองของผมกลับไม่ได้ปลอดโปร่งขึ้นเลยสักนิด

ภาพคุกกี้สองชิ้นสุดท้ายที่ไอ้พายุหยิบเข้าปากด้วยความเอร็ดอร่อยยังคงตามมาหลอกหลอนซ้ำๆ กลิ่นเนยและวานิลลาจางๆคล้ายจะยังอบอวลอยู่ในมโนสำนึก ยิ่งตอกย้ำถึงความใจดำที่ผมแกล้งแสดงออกไปเมื่อเช้า

ผมบอกตั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ