บทที่ 31 พี่ตั้งใจ

"มึงเป็นอะไรของมึงวะไอ้รัญ? ตั้งแต่เช้ามาละ หน้าตึงเหมือนไปเคี้ยวรังแตนมาจากไหน ขูดเนื้อไม้จนจะทะลุอยู่แล้วเนี่ย"

เสียงของไอ้พายุดังแทรกขัดจังหวะอารมณ์บูดบึ้งของผมขึ้นมา ท่ามกลางเสียงกระแทกของค้อน คัตเตอร์ และเสียงเลื่อยไม้ที่ดังระงมไปทั่วบริเวณลานซ่อมแซมโต๊ะเก้าอี้ของโรงเรียนยามสาย แดดเริ่มแรง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ