บทที่ 34 กูไม่รอ

แสงจากแดดตอนเช้าแยงเข้าที่ดวงตาของผมจนต้องขยับเปลือกตาตื่นขึ้นอย่างช้าๆ ความรู้สึกแรกที่รับรู้คือความเจ็บระบมไปทั้งร่างจากแรงกระแทกของน้ำเมื่อวานนี้ แต่ความสนใจทั้งหมดของผมกลับถูกดึงไปหาร่างบางที่ยังคงซุกซบอยู่แนบแผงอก

ผมกระชับอ้อมกอดที่กอดเธอไว้ทั้งคืนให้แน่นขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะยื่นมือหนาไปอังที่หน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ