บทที่ 25 25

กลับมาอีกทีก็เห็นพี่ชายเธออยู่คนเดียวไร้วี่แววจิรัช พอเป็นแบบนี้ค่อยโล่งใจขึ้นมาหน่อย อย่างน้อยก็ไม่ต้องมาทนอึดอัดกับสายตาที่อีกฝ่ายใช้มองกัน

“พี่ใหญ่ไหวหรือเปล่า”

“ไหวอยู่” ปากบอกไหวแต่พอลุกขึ้นยืนเหมือนบ้านหมุนจนต้องทิ้งตัวนั่งลงที่เดิม “ตอนแรกว่าไหว ลุกทีรู้เรื่องเลยว่ะ หนักหัวฉิบหาย”

“ไม่ไหวก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ