บทที่ 64 64

“ใบไม้ติดผมน่ะ” หลักฐานที่ว่าอยู่ในมือคนพูด เป็นเวลาเดียวกับที่คนด้านนอกส่งเสียงเรียก “ไปเถอะ พวกนั้นเรียกแล้ว”

ออกมาก็เจอลิตายืนคุยอย่างสนุกสนานกับพวกพี่ๆ ส่วนมทินายืนหน้าบูดบึ้งพอเจ้าตัวหันมาเจอเธอสีหน้าก็ทวีคูณมากขึ้นไปอีก

“ขึ้นรถๆ เราต้องไปต่ออีกที่” อัณณพปรบมือเร่งให้คนอื่นขึ้นรถ ส่วนตัวเองก็...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ