บทที่ 84 84

“น้องกูล่ะ?”

“เติมหน้าอยู่บนรถ” จิรัชพยักพเยิดหน้าไปด้านหลัง สู้สายตาไอ้ตัวดีที่มองกันเหมือนอยากจะคว้านเข้าไปอยู่ในสมองของเขา

“แล้วทำอะไรกัน! กูเคาะเรียกรออยู่ตั้งนานไม่เห็นพากันลงมา” โคตรมีพิรุธแต่มันเสือกไม่ออกอาการอะไร จนอัณณพคิดว่าหรือเขาเข้าใจผิดไปเอง

แต่จะเข้าใจผิดได้ยังไง เคาะกระจกเรียกตั้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ