บทที่ 20 ผู้จำหน่ายเจ้าปัญหา 1

เช้าวันรุ่งขึ้น รินทร์ตื่นเกือบเก้าโมง สำหรับคนที่เคยต้องตื่นตีห้าครึ่ง รีบอาบน้ำ แต่งตัว นั่งรถต่อสองต่อเพื่อให้ทันเข้างานแปดโมง นี่ถือว่าเป็นเวลาที่สายจนเกือบฟุ่มเฟือย

หญิงสาวนอนมองเพดานอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนนึกขึ้นได้ว่าเมื่อคืนใครบางคนเป็นคนสั่งให้หล่อนพัก

ไม่สิ... ขอให้พัก ตามเงื่อนไขที่หล่อนตั้ง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ