บทที่ 31 ตะกอนในใจของพ่อลูก 4

“แม่เป็นยังไงบ้างจ๊ะ”

“ดีขึ้นแล้วลูก ไม่ต้องห่วง”

“แล้วกินข้าวได้มากไหมจ๊ะ”

“ได้ กินได้เยอะเลย”

รินทร์ยิ้มจาง ๆ ก่อนจะพูดต่อ ทั้งที่น้ำตาไหลลงมาไม่ขาดสาย

“แม่ต้องกินข้าวเยอะ ๆ นะ ห้ามดื้อกับคุณพยาบาลเด็ดขาด”

วีณาหัวเราะเบา ๆ มาตามสาย แต่ก็กลั้วไปด้วยแรงสะอื้น

“แม่ไม่ได้ดื้อเลย แม่เชื่อฟังคุณพ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ