บทที่ 44 คนที่ไม่กลัวท่านประธาน 1

เช้าวันต่อมา รอยแดงบริเวณต้นแขนของรินทร์เปลี่ยนเป็นสีม่วงเข้มมากกว่าเมื่อคืน ชนิดที่ว่ามองปราดเดียวรู้เลยว่าต้องไปชนหรือกระแทกอะไรมาอย่างแรงแน่ ๆ หล่อนยืนมองแขนตัวเองอยู่หน้ากระจกในห้องแต่งตัว ก่อนจะลองขยับแขนขึ้นลงสองครั้ง ‘ไม่เจ็บ’ หรือถ้าจะพูดให้ถูกก็คือเจ็บเพียงนิดเดียวจนไม่คิดว่าจำเป็นต้องสนใจ

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ