บทที่ 100 ไม่มีลูกเขยคนโปรด (2)

“มากันแล้วเหรอ” แม่เงยหน้าขึ้นมาเห็นว่าฉันจูงมือพี่ธีร์เดินเข้ามาก็ส่งยิ้มให้อย่างอบอุ่น

“นี่คุณแม่ค่ะพี่ธีร์” พี่ธีร์ยกมือไหว้อย่างนอบน้อม

“สวัสดีครับคุณแม่ ให้ผมช่วยไหมครับ”

“ไม่เป็นไรลูกมาเหนื่อย ๆ นั่งก่อน ๆ”

“มาแล้วเหรอ” พวกเราต่างพากันหันหน้าไปมองทางเจ้าของเสียงทุ้มที่เดินลงบันไดมา พี่ธ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ