บทที่ 88 เป็นห่วง

“มึงอย่าเป็นอะไรนะ ถ้ามึงเป็นอะไรไปแล้วกูจะอยู่ยังไง” นานิเริ่มร้องร่ำไห้ออกมาอย่างน่าสงสารยิ่งบีบหัวใจของฉันเข้าไปอีก ฉันได้แต่ยกมือมาทาบริมฝีปากที่สั่นระริกของตัวเองอยากจะเข้าไปสวมกอดหนุ่มรุ่นพี่แต่ก็ทำไม่ได้

ฉันนั่งตัวสั่นได้แต่ภาวนาให้รถพยาบาลมาถึงโดยเร็ว ภาวนาว่าพี่ธีร์จะไม่เป็นไร ทุกอย่างจ...