บทที่ 15 อย่าจ้องนานเดี๋ยวบานปลาย (1)

อย่าจ้องนานเดี๋ยวบานปลาย

ความเงียบเชียบภายในโกดังหลังร้านซ่อมรถทวีความกดดันมากขึ้นเรื่อยๆ ทันทีที่สองร่างผละออกจากโซฟาหนังตัวยาว 

นับดาวพยายามจะฉวยโอกาสในตอนที่องศาเผลอคลายแรงรัดกุม ขยับกายหนีเพื่อมุ่งหน้าไปยังประตูทางออก แต่ขาเจ้ากรรมกลับก้าวไม่ออกอาการสั่นระริกที่ยังหลงเหลืออยู่ในหัวเข่า

เพีย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ