บทที่ 160 ถึงเวลาต้องแยกย้าย 1

ถึงเวลาต้องแยกย้าย

บรรยากาศความสนุกสนานและเสียงหัวเราะบนโต๊ะอาหารมื้อค่ำค่อยๆ จางหายไปตามกาลเวลา ราตรีสวัสดิ์ถูกเอื้อนเอ่ยพร้อมคำอวยพรจากเหล่าผู้ใหญ่ 

เสียงเครื่องยนต์ของรถยนต์แต่ละคันค่อยๆ แล่นออกไปจากบริเวณบ้านทีละคัน เสียงเพื่อนฝูงที่เคยหยอกล้อเฮฮากลับกลายเป็นความเงียบสงบที่ครอบคลุมไปทั่วทั้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ