บทที่ 125 สถานที่พักใจ (จบ)
หลังจากที่สะสางทุกเรื่องราวในเมืองหลวงจนเสร็จสิ้น เยี่ยจิงหลินก็ตัดสินใจเดินทางกลับไปยังหมู่บ้านไท่ผิงชุน ที่นั่น… คือสถานที่ที่มีความหมายกับนางมากที่สุดเมื่อมาถึงหมู่บ้านแห่งนี้ บรรยากาศรอบตัวแตกต่างจากเมืองหลวงโดยสิ้นเชิง
ไม่มีเสียงของขุนนางที่คอยแย่งชิงอำนาจ ไม่มีแววตาแห่งความโลภ ไม่มีเสียงกระซิบ...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 ความศิวิไลซ์ที่มาพร้อมกับความมืดมิด
2. บทที่ 2 ชีวิตใหม่ในฐานะของบุตรสาวที่ถูกลืม
3. บทที่ 3 อ้อมกอดของมารดา
4. บทที่ 4 ความรักที่ไร้ค่า
5. บทที่ 5 ปราณ
6. บทที่ 6 ใช้แล้วทิ้ง
7. บทที่ 7 สัตว์ร้ายเฝ้าสมบัติ
8. บทที่ 8 ยกเค้าสมบัติของตระกูลไปครึ่งหนึ่ง
9. บทที่ 9 ใช้ชีวิตใหม่ที่หมู่บ้านไท่ผิงชุน
10. บทที่ 10 จิตใจไม่สงบจำเป็นที่จะต้องส่งคนไปดับลมหายใจ
11. บทที่ 11 หาที่ตาย
12. บทที่ 12 ส่งไปโลกหน้ากันอย่างพร้อมเพรียง
13. บทที่ 13 การแก้แค้นนั้นไม่จำเป็นที่จะต้องรอนาน
14. บทที่ 14 เสียงกรีดร้องยามค่ำคืน
15. บทที่ 15 จัดการไม่ลง
16. บทที่ 16 บุตรชายผู้ไร้ประโยชน์
17. บทที่ 17 ถ้าไม่กลับมาในฐานะบุตรสาวข้าจะทุบทำลายหมู่บ้านแห่งนี้ซะ
18. บทที่ 18 เยี่ยจิงหลินแสดงฝีมือ
19. บทที่ 19 ถึงกับสั่นสะท้านเมื่อพบหน้ากันอีกครั้ง
20. บทที่ 20 ผู้คุมสอบที่หยาบช้า
21. บทที่ 21 แค้นเคือง
22. บทที่ 22 ขยะเปียก
23. บทที่ 23 ใช้เวลาเพียงแค่สองปี
24. บทที่ 24 อิจฉาจนเป็นฟืนเป็นไฟ
25. บทที่ 25 นิสัยที่สืบทอดมาจากมารดา
26. บทที่ 26 จมไปกับพื้น
27. บทที่ 27 ส่งบุตรชายไปน้อมรับฝ่าเท้าเพื่อรักษาชีวิต
28. บทที่ 28 ดัดนิสัยด้วยฝ่าเท้า
29. บทที่ 29 ลูกรักของพ่อ
30. บทที่ 30 อัครมหาเสนาบดี ถังเหวยหมิน
31. บทที่ 31 บีบบังคับ
32. บทที่ 32 เสือร้ายในคราบผู้ดี
33. บทที่ 33 สุราดีของเจ้าอ้วน
34. บทที่ 34 ร้อนรุ่มดุจเปลวไฟ
35. บทที่ 35 ข้าชอบให้ผู้ชายออดอ้อนเหมือนสุนัข
36. บทที่ 36 โทสะของข้ารับใช้
37. บทที่ 37 เลวทรามต่ำช้า
38. บทที่ 38 เจ้าอ้วนผู้หิวกระหาย
39. บทที่ 39 เพลิดเพลินไปกับความล่มสลาย
40. บทที่ 40 สั่นเทาเป็นลูกนก
41. บทที่ 41 ความมืดมนของราชสำนัก
42. บทที่ 42 ชีวิตที่เป็นอิสระ
43. บทที่ 43 ไม่คาดฝัน
44. บทที่ 44 วางแผนชั่ว
45. บทที่ 45 สวรรค์และนรก
46. บทที่ 46 บดขยี้จนไม่เหลือซาก
47. บทที่ 47 ฉากที่มองดูแล้วชวนน้ำตาไหล
48. บทที่ 48 พักฟื้น
49. บทที่ 49 หวาดกลัวจนสิ้นใจไปเอง
50. บทที่ 50 น้ำตาของชายชู้
51. บทที่ 51 เริ่มแผนการอันชั่วร้าย
52. บทที่ 52 ภารกิจหว่านเสน่ห์
53. บทที่ 53 คำเชิญจากปีศาจร้าย
54. บทที่ 54 ลักพาตัว
55. บทที่ 55 ล้างแค้น
56. บทที่ 56 เฉือนความเป็นชาย
57. บทที่ 57 ลานสุราบุปผาชาย
58. บทที่ 58 ก่อนที่พายุร้ายจะมาเยือน
59. บทที่ 59 แสงตะวันที่ไม่อาจซ่อนความต่ำช้า
60. บทที่ 60 ถูกหมายหัวเป็นเพราะผลงานความชั่วที่โดดเด่น
61. บทที่ 61 เหมือนลูกนกที่ตกจากรัง
62. บทที่ 62 สุนัขรับใช้
63. บทที่ 63 ต้องการเปลี่ยนย่านโคมแดงเป็นนรกบนดิน
64. บทที่ 64 อาหารเม็ดของสัตว์เลี้ยง
65. บทที่ 65 โน้มน้าวใจด้วยลิ้นสองแฉก
66. บทที่ 66 ความสุขครั้งสุดท้าย
67. บทที่ 67 โดนทุบตีเยี่ยงสุนัข
68. บทที่ 68 ร้องหาเสด็จพ่อ
69. บทที่ 69 ให้ความหวังแล้วบดขยี้
70. บทที่ 70 วาระสุดท้ายที่น่าสมเพช
71. บทที่ 71 หัวใจของเหล่าบุรุษถูกทำร้าย
72. บทที่ 72 ซุนเทาผู้มักมากในความปรารถนา
73. บทที่ 73 สาวงามทั้งเจ็ด
74. บทที่ 74 ราชครู กู่เทียนหลง
75. บทที่ 75 หวั่นไหว
76. บทที่ 76 ยอมหักไม่ยอมงอ
77. บทที่ 77 เส้นทางที่ไม่หวนคืน
78. บทที่ 78 พิษร้าย
79. บทที่ 79 ขอบคุณสำหรับสุราอาหารและหญิงงาม
80. บทที่ 80 ลองของ
81. บทที่ 81 รอฟังข่าวดี
82. บทที่ 82 รอยยิ้มของพญามัจจุราช
83. บทที่ 83 สุนัขที่เชื่องต่อผู้ที่ฆ่าพ่อของตัวเอง
84. บทที่ 84 ไม่ยอมรับใช้ไอ้ลูกชู้
85. บทที่ 85 ลูกสมุนของเยี่ยจิงหลิน
86. บทที่ 86 อนาคตที่มองไม่เห็น
87. บทที่ 87 หลงใหลในอำนาจ
88. บทที่ 88 เริ่มเปิดเผยตัวตน
89. บทที่ 89 อิจฉาจนเสียงแตกเนื้อสาว
90. บทที่ 90 โชคชะตา
91. บทที่ 91 เงามืดที่เริ่มก่อตัว
92. บทที่ 92 ตำหนักอสรพิษ
93. บทที่ 93 ขุดหลุมฝังตัวเอง
94. บทที่ 94 ลูกสามพ่อ
95. บทที่ 95 ลิ้นสองแฉกที่สุดแสนจะร้ายกาจ
96. บทที่ 96 ล่าสังหารผู้ที่มีความสามารถในการรักษา
97. บทที่ 97 รวบรวมหญิงคณิกา
98. บทที่ 98 ไม่อาจคาดเดา
99. บทที่ 99 เมื่อหมอเทวดาต้องปลอมตัวมาเป็นเจ้าพ่อโคมแดง
100. บทที่ 100 ฤทธิ์มีดสั้นของหมอเทวดา
101. บทที่ 101 ส่งของขวัญให้ท่านอ๋อง
102. บทที่ 102 ฝันร้าย
103. บทที่ 103 สะเทือนไปทั้งเมืองหลวง
104. บทที่ 104 เผชิญหน้า
105. บทที่ 105 แพะรับบาปที่น่าสงสาร
106. บทที่ 106 จุดจบของซุนฮ่าว
107. บทที่ 107 ผู้คนต่างสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว
108. บทที่ 108 เทพพนัน
109. บทที่ 109 หนุ่มพันหน้า
110. บทที่ 110 ท้าทายตำหนักอสรพิษ
111. บทที่ 111 กฏเหล็ก
112. บทที่ 112 ตั้งใจจะมาสั่งสอนแต่ดันมาสิ้นชีวิต
113. บทที่ 113 เดิมพันครั้งต่อไป
114. บทที่ 114 ตัวแทน
115. บทที่ 115 หลุมดำแห่งความพ่ายแพ้
116. บทที่ 116 ผูกใจเจ็บ
117. บทที่ 117 ทรยศหักหลังจนเคยชิน
118. บทที่ 118 คุกเข่าสำนึกผิด
119. บทที่ 119 ไม่อยากยอมรับความจริง
120. บทที่ 120 งานเลี้ยงฉลองที่อาจเป็นค่ำคืนวันสุดท้าย
121. บทที่ 121 คำพิพากษา
122. บทที่ 122 วาระสุดท้ายที่น่าสมเพช
123. บทที่ 123 บัลลังก์ไม่อาจว่างเปล่า
124. บทที่ 124 การกลับมาของฮ่องเต้ ฟู่ซื่อเทียน
125. บทที่ 125 สถานที่พักใจ (จบ)
ย่อ
ขยาย
