บทที่ 60 ถูกหมายหัวเป็นเพราะผลงานความชั่วที่โดดเด่น

ภายใต้แสงอาทิตย์ที่สาดส่องทั่ววังหลวง องค์ชาย ฟู่เทียนเฉิง คือบุรุษที่ผู้คนพากันยกย่อง นับถือเสมือนแสงแห่งปัญญาแห่งราชวงศ์ พระองค์เป็นบุรุษรูปงาม ผู้มีใบหน้าขาวสะอาด รอยยิ้มละมุนละไม และดวงตาที่เปี่ยมด้วยความเมตตา ทุกการเคลื่อนไหวล้วนสำรวม สง่างามราวเทพเซียน บุคลิกอันนอบน้อมอ่อนโยนทำให้ผู้คนต่างหลงใ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ