บทที่ 87

พอณัฐพงศ์เอ่ยปากมาแบบนั้น ฉันก็ไปไม่เป็นเลยทีเดียว

เรื่องที่จะให้ไปพบคุณพ่อของเขา ฉันยังให้คำตอบไม่ได้จริงๆ

ตราบใดที่ทะเบียนสมรสยังคาใบอยู่ การทำแบบนั้นดูจะไม่เหมาะสมนัก

"คุณณัฐคะ คุณช่วยฉันไว้มากเหลือเกิน..."

ปลายสายรีบพูดแทรกขึ้นมาทันที "พอเลยครับ ผมโกรธแล้วนะ อันน์ต้องเลี้ยงข้าวไถ่โทษผมด้วย"

ปากบ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ