บทที่ 52 ตอนที่ 51 | หาตัวคนผิด

        "ดะ เดี๋ยวสิ..."

        "ชู่ววว...ผมยังไม่ได้อนุญาตให้แม่พูดนะครับ" นิ้วชี้เรียวแตะลงบนริมฝีปากหนาของตนเองส่งสัญญาณให้มิเชลหยุดในสิ่งที่กำลังจะพูดขัดออกมา

        ทุกอย่างจึงเงียบลงอีกครั้ง เหลือเพียงเสียงสะอื้นของคนตัวเล็กหลังเล่าจนจบ

        ลูเซียไม่ได้เดินเข้าไปหาหรือเอ่ยถ้อยคำปลอบโยน เ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ