บทที่ 39 39

แก้วมุกดาปฏิเสธ พยายามเอามือปัดป้องแต่เขาก็จับมือเธอไปยึดไว้ มองเธอด้วยสายตานิ่งขรึม แล้วค่อยๆ ผุดรอยยิ้มอบอุ่นออกมาให้ 

“อย่าดื้อ ผมเคยเป็นอาการแบบนี้บ่อย เพราะต้องใช้คอมพิวเตอร์เป็นเวลานานๆ และคุณแม่ผมสอนไว้ มันได้ผลทีเดียว” 

มือหนาประคองใบหน้าของหญิงสาวเอาไว้ วางนิ้งชี้ของเขาทั้งสองข้างบริเวณหัวม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ