บทที่ 41 ใครกล้าแตะต้องคนของผม!

วรินทร์หน้าซีดเผือดด้วยความหวาดกลัว ร่างกายสั่นเทาจนแทบยืนไม่อยู่

“พี่เปียว…ผมมาจากตระกูลวรากุลนะครับ…”

เปียวหัวเราะเยาะ ก่อนถ่มน้ำลายลงพื้นอย่างดูแคลน

“ตระกูลวรากุลแล้วอย่างไร? คิดว่าชื่อสกุลของแกจะทำให้ฉันกลัวหรือ?”

เขาก้าวเข้าไปเตะวรินทร์จนล้มลงกับพื้น แล้วกล่าวเสียงเย็นชา

“เมื่อวานเสี่ยอำนาจเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ