บทที่ 7 คนที่อยู่เบื้องหลัง
หลังจากกลับถึงบ้าน อรินทร์ยังคงนั่งอยู่ในห้องรับแขก
เอกสารเกี่ยวกับโครงการโรงแรมของกลุ่มเอ็มไพร์วางอยู่บนโต๊ะตรงหน้า
เธออ่านมันซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ยิ่งอ่านก็ยิ่งรู้ว่า...
งานนี้ไม่ง่ายเลย
สัญญามูลค่าอย่างน้อยสามสิบล้านบาท
และเธอมีเวลาเพียงสามวัน
ที่สำคัญที่สุดคือ...
คู่เจรจาของเธอคือกลุ่มเอ็มไพร์
บริษัทที่มีอำนาจทางธุรกิจสูงที่สุดแห่งหนึ่งของนครวาริน
อรินทร์เอนหลังพิงโซฟา ก่อนถอนหายใจออกมาเบา ๆ
“ฉันจะเริ่มจากตรงไหนดีนะ...”
ธีรภัทรที่นั่งอยู่ไม่ไกลหันมามอง
เขาเห็นความกังวลในแววตาของภรรยา แต่ไม่ได้พูดอะไรในทันที
“คุณกังวลเหรอ?”
อรินทร์ยิ้มบาง ๆ
“นิดหน่อย”
“ฉันไม่เคยเจรจางานใหญ่ขนาดนี้มาก่อน”
“ถ้าทำพลาดขึ้นมา ไม่ใช่แค่ฉันเสียหน้า แต่บริษัทของครอบครัวก็อาจเสียโอกาสไปด้วย”
ธีรภัทรมองเธออย่างสงบ
“แล้วถ้าคุณไม่ลองเลยล่ะ?”
อรินทร์ชะงัก
“คุณหมายความว่าไง?”
“คุณยังไม่ได้เริ่มด้วยซ้ำ”
เขาพูดช้า ๆ
“อย่าเพิ่งคิดถึงตอนที่ล้มเหลว”
“คิดก่อนว่าคุณจะทำยังไงให้สำเร็จ”
อรินทร์เงียบไป
คำพูดง่าย ๆ ของเขากลับทำให้เธอรู้สึกดีขึ้นอย่างประหลาด
“พูดง่ายจังนะ”
เธอหัวเราะเบา ๆ
“เพราะคนที่ต้องไปเจรจาไม่ใช่คุณนี่”
ธีรภัทรยิ้ม
“ถ้าเป็นผม ผมคงไม่ยอมแพ้ตั้งแต่ยังไม่ได้เข้าไปคุย”
อรินทร์มองเขา
“คุณเชื่อว่าฉันทำได้จริง ๆ เหรอ?”
“ครับ”
คำตอบของเขาแทบไม่มีการลังเล
อรินทร์นิ่งไปครู่หนึ่ง
ก่อนจะหยิบเอกสารขึ้นมาอีกครั้ง
“ถ้าอย่างนั้น ฉันจะลองดู”
“พรุ่งนี้ฉันจะไปสำนักงานใหญ่ของกลุ่มเอ็มไพร์ด้วยตัวเอง”
ธีรภัทรพยักหน้า
“ดีแล้ว”
เขาไม่ได้บอกเธอว่า...
สำนักงานใหญ่แห่งนั้นกำลังรอการมาของเธออยู่แล้ว
เช้าวันต่อมา
อรินทร์ตื่นตั้งแต่เช้า
เธอเลือกเสื้อเชิ้ตสีขาวกับสูทเรียบ ๆ สำหรับการเจรจาครั้งแรก
ก่อนออกจากบ้าน เธอตรวจเอกสารอีกครั้ง
ข้อเสนอทางธุรกิจ
ข้อมูลบริษัท
รายละเอียดงานก่อสร้าง
ประมาณการต้นทุน
และแผนการดำเนินงาน
ทุกอย่างถูกจัดเตรียมไว้อย่างละเอียด
อรินทร์สูดหายใจเข้าลึก ๆ
“ครั้งนี้ฉันต้องทำให้ได้”
ธีรภัทรเดินเข้ามาหา
“พร้อมหรือยัง?”
“พร้อมแล้ว”
เขามองเธอแล้วพยักหน้า
“งั้นไปกันเถอะ”
อรินทร์หยิบกระเป๋าเอกสารขึ้นมา
ก่อนเดินออกจากบ้านพร้อมกับเขา
แต่ก่อนที่ทั้งสองจะขึ้นรถ...
เสียงเครื่องยนต์รถอีกคันก็ดังขึ้น
รถหรูสีดำคันหนึ่งจอดอยู่หน้าบ้าน
ประตูเปิดออก
กวินก้าวลงมาจากรถ
วันนี้เขาแต่งตัวด้วยสูทสีเข้มอย่างภูมิฐาน
เขาถือแฟ้มเอกสารหนึ่งเล่มไว้ในมือ
เมื่อเห็นอรินทร์ เขาก็ยิ้มทันที
“อรินทร์”
เธอหยุดเดิน
“กวิน?”
“ผมคิดว่าคุณคงกำลังจะไปกลุ่มเอ็มไพร์”
กวินยกแฟ้มในมือขึ้นเล็กน้อย
“ผมเลยมาหาคุณ”
อรินทร์ขมวดคิ้ว
“มีอะไรหรือเปล่า?”
“เรื่องโครงการโรงแรม”
กวินพูดด้วยน้ำเสียงมั่นใจ
“ผมช่วยคุณได้”
ธีรภัทรมองเขาอย่างเงียบ ๆ
กวินจึงพูดต่อ
“เมื่อวานผมพูดกับคุณไปแล้วว่าครอบครัวผมมีความสัมพันธ์ทางธุรกิจกับกลุ่มเอ็มไพร์”
“วันนี้ผมมีนัดกับผู้บริหารระดับสูงของพวกเขา”
“ถ้าคุณต้องการ ผมสามารถพาคุณเข้าไปพบได้”
อรินทร์ลังเล
“คุณแน่ใจเหรอ?”
“แน่นอน”
กวินยิ้ม
“ผมไม่อยากเห็นคุณเสียโอกาส”
จากนั้นเขาก็เหลือบมองธีรภัทร
“โดยเฉพาะถ้าคุณยังต้องพึ่งคนที่ไม่มีประสบการณ์ด้านธุรกิจเลย”
ธีรภัทรไม่ตอบ
กวินยิ่งมั่นใจ
“ถ้าคุณไปกับผม อย่างน้อยการเจรจาก็จะง่ายขึ้น”
อรินทร์ยังคงคิดอยู่
เธอยอมรับว่าข้อเสนอของกวินฟังดูน่าสนใจ
แต่ในที่สุดเธอก็ส่ายหน้า
“ขอบคุณนะกวิน”
“แต่ฉันอยากลองด้วยตัวเองก่อน”
รอยยิ้มของกวินแข็งค้าง
“คุณจะปฏิเสธผม?”
“ฉันไม่ได้ปฏิเสธคุณ”
อรินทร์ตอบอย่างสุภาพ
“ฉันแค่อยากพิสูจน์ว่าฉันสามารถทำได้ด้วยตัวเอง”
กวินมองเธออยู่ครู่หนึ่ง
ก่อนจะยิ้มเย็น ๆ
“ได้”
“แต่ถ้าคุณเจรจาไม่สำเร็จ อย่าลืมว่าผมเคยยื่นมือให้คุณ”
พูดจบ กวินก็เดินกลับไปขึ้นรถ
ธีรภัทรมองตาม
แววตาของเขาเย็นลงเล็กน้อย
แต่เขาไม่ได้พูดอะไร
ไม่นาน รถของอรินทร์ก็ออกจากบ้าน
ระหว่างทาง เธอเปิดแฟ้มเอกสารขึ้นมาอ่านอีกครั้ง
ธีรภัทรนั่งอยู่ข้าง ๆ
“คุณไม่กลัวเหรอ?”
อรินทร์ถาม
“กลัวอะไร?”
“ถ้าฉันทำไม่ได้”
ธีรภัทรมองเธอ
“ผมไม่ได้คาดหวังว่าคุณจะชนะทุกครั้ง”
“ผมแค่ไม่อยากให้คุณยอมแพ้เพราะคำพูดของคนอื่น”
อรินทร์ยิ้ม
“คุณนี่พูดเก่งขึ้นทุกวันเลยนะ”
ธีรภัทรหัวเราะเบา ๆ
“ผมพูดความจริง”
ไม่นานนัก...
อาคารสำนักงานใหญ่ของกลุ่มเอ็มไพร์ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
อรินทร์มองตึกสูงตระหง่านผ่านกระจกรถ
หัวใจของเธอเต้นเร็วขึ้นเล็กน้อย
นี่คือสถานที่ที่เธอต้องเข้ามาเจรจา
และผลลัพธ์ของการเจรจาครั้งนี้...
อาจเปลี่ยนอนาคตของเธอไปตลอดกาล
ขณะเดียวกัน
บนชั้นบนสุดของสำนักงานใหญ่
วาริศายืนอยู่หน้าประตูห้องทำงาน
เธอถือเอกสารชุดหนึ่งอยู่ในมือ
โทรศัพท์ของเธอดังขึ้น
“ค่ะ”
เสียงจากปลายสายรายงาน
“คุณอรินทร์เดินทางมาถึงแล้วครับ”
วาริศาพยักหน้า
“ให้เจ้าหน้าที่พาเธอขึ้นมา”
“ครับ”
วาริศาวางสาย
จากนั้นเธอเดินเข้าไปในห้องทำงาน
ธีรภัทรกำลังยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงาน
“ท่านประธานคะ”
เขาหันกลับมา
“เธอมาถึงแล้ว?”
“ค่ะ”
วาริศายื่นเอกสารให้
“นี่คือข้อเสนอของบริษัทตระกูลวัฒนกุล”
ธีรภัทรรับเอกสารมาเปิดดู
เขาอ่านอย่างละเอียด
ไม่มีใครรู้ว่า...
คนที่กำลังตรวจสอบข้อเสนอของอรินทร์
ก็คือสามีของเธอเอง
เขาไม่ได้คิดจะมอบสัญญาให้เธอโดยตรง
ถ้าข้อเสนอไม่ดีพอ...
เขาก็จะให้เธอกลับไปแก้ไข
แต่ถ้าเธอสามารถพิสูจน์ความสามารถของตัวเองได้...
เขาจะเปิดประตูให้เธอด้วยตัวเอง
ธีรภัทรปิดแฟ้ม
“จัดห้องประชุม”
“และอย่าให้ใครรู้ว่าผมเป็นคนดูแลการเจรจาครั้งนี้”
วาริศาพยักหน้า
“รับทราบค่ะ”
ธีรภัทรมองไปยังประตูห้อง
อีกไม่นาน...
อรินทร์จะเดินเข้ามา
แต่สิ่งที่เธอไม่รู้ก็คือ...
การเจรจาครั้งนี้จะไม่ง่ายอย่างที่คิด
เพราะมีคนอีกกลุ่มหนึ่งกำลังจับตามองโครงการโรงแรมมูลค่า 2,000 ล้านบาทอยู่เช่นกัน
และบางคน...
ไม่ต้องการให้อรินทร์ได้สัญญานี้
ไม่ว่าจะต้องใช้วิธีไหนก็ตาม
