บทที่ 11 เงิน หนี้ ความลับ
ตอนที่ 11 เงิน หนี้ ความลับ
บริษัท แอททิกุล เออร์เบิน…
อัญมณีจัดการประชุมเรื่องกำหนดเริ่มก่อสร้างและงบประมาณอย่างเป็นระบบ ห้องประชุมชั้นบนของบริษัทเต็มไปด้วยบรรยากาศจริงจัง เธอนั่งอยู่หัวโต๊ะในชุดสูทสีครีมเรียบหรู แฟ้มเอกสารวางเรียงเป็นระเบียบตรงหน้า
ดวงตาคมของหญิงสาวกวาดมองทีมงานทีละคน สีหน้าสงบนิ่งแต่แฝงด้วยความมั่นใจ มือเรียวแตะปลายปากกาเบาๆ บนกระดาษ
“งบประมาณส่วนโครงสร้างหลักต้องควบคุมไม่ให้เกินที่ประเมินไว้” อัญมณีกล่าวเสียงเรียบแต่หนักแน่น
วิศวกรที่นั่งฝั่งซ้ายพยักหน้ารับทันที“ครับคุณอัญ เราเตรียมแผนสำรองไว้แล้ว”
เธอเลื่อนสายตาไปยังผู้จัดการโครงการ ก่อนยกคิ้วขึ้นเล็กน้อย
“แล้วกำหนดเริ่มงาน?”
“ภายในสองสัปดาห์ครับ”
อัญมณีเม้มริมฝีปากนิดหนึ่งราวกับกำลังคำนวณอะไรบางอย่าง ก่อนพยักหน้าอย่างพอใจ
“ดี งั้นเริ่มตามแผนนี้”บรรยากาศในห้องประชุมผ่อนคลายลงเล็กน้อย หลายคนถอนหายใจอย่างโล่งอก เพราะการประชุมผ่านไปได้อย่างราบรื่น
หญิงสาวปิดแฟ้มเอกสารเบาๆ เสียงดัง “แปะ”
“ถ้าไม่มีอะไรเพิ่มเติม การประชุมจบแค่นี้ค่ะ”เธอลุกขึ้นจากเก้าอี้อย่างสง่างาม ก่อนจะก้าวออกจากห้องประชุมด้วยสีหน้าสงบนิ่ง แต่แววตากลับฉายประกายมุ่งมั่น
ในขณะที่ชีวิตการทำงานของเธอกำลังเดินหน้าอย่างมั่นคง อีกด้านหนึ่งกลับมีเรื่องราวกำลังดำเนินไปในเงามืด
คลับหรูย่านใจกลางเมืองเต็มไปด้วยแสงไฟสลัว เสียงดนตรีจังหวะช้าๆ ลอยคลออยู่ในอากาศ ลิลลี่ ลาเบล ยืนรออยู่ใกล้บาร์ เธอสวมเดรสสีดำรัดรูป ผมยาวสลวยปล่อยสยาย ดวงตาคู่สวยดูหม่นเล็กน้อยราวกับคนที่กำลังแบกรับภาระบางอย่าง
เมื่อเห็นอัศวินเดินเข้ามา เธอก็รีบสาวเท้าเข้าไปหา“คุณอัศ…” เธอเรียกเสียงเบา น้ำเสียงแฝงความกังวล มือทั้งสองกำกันแน่นเหมือนพยายามรวบรวมความกล้า
ชายหนุ่มหันมามองเธอด้วยสีหน้าเฉยชา คิ้วขมวดเล็กน้อย “มีอะไร”ลิลลี่สูดลมหายใจลึก ก่อนเอ่ยออกมา“ฉันมีเรื่องจำเป็นต้องใช้เงิน คุณจ่ายฉันมาเต็มจำนวนก่อนได้ไหม”แววตาของเธอฉายความอ้อนวอนอย่างชัดเจน
อัศวินหัวเราะเบาๆ อย่างไม่ใส่ใจ พลางเอนตัวพิงเคาน์เตอร์“ทำงานไม่สำเร็จ แล้วยังจะเรียกค่าจ้างส่วนที่เหลืออีกเหรอ”เขากลอกตาอย่างรำคาญ
คำพูดนั้นทำให้ลิลลี่เม้มริมฝีปากแน่น สีหน้าหม่นลงเล็กน้อย“ก็ฉันพยายามแล้วนี่…” เธอพูดเสียงแผ่ว “ฉันมีเรื่องจำเป็นจริงๆ ถึงได้รับงานนี้”เธอก้มหน้าลงเล็กน้อย ก่อนเงยขึ้นมองเขาอีกครั้ง
“เอาอย่างนี้ได้ไหม ฉันยืมคุณก็ได้นะ ทำสัญญาคิดดอกเบี้ยก็ได้”
อัศวินหัวเราะในลำคออย่างเย็นชา“ผมดูเหมือนคนใจดีเหรอ”คำตอบนั้นเหมือนมีดคมที่กรีดลงกลางใจ
ลิลลี่นิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนที่แววตาจะเปลี่ยนเป็นแข็งขึ้นเธอหยิบมือถือขึ้นมาช้าๆ“ถ้าคุณไม่ให้เงินฉัน…”เธอชูหน้าจอขึ้นเล็กน้อย“ฉันจะเอาหลักฐานที่คุณสั่งฉันไปให้คนอื่นดู”
ดวงตาของอัศวินวาบขึ้นทันที
ลิลลี่กลืนน้ำลาย ก่อนพูดต่อ“ในนี้มีหลักฐานการโอนเงิน… แล้วฉันยังอัดเสียงตอนที่เราคุยกันไว้ด้วย”
คำพูดนั้นทำให้ชายหนุ่มกำหมัดแน่น เส้นเลือดตรงขมับเต้นตุบๆ นึกไม่ถึงเลยว่าเขาที่พยายามวางแผนแบล็กเมลคณาธิป กลับกลายต้องมาถูกแบล็กเมลเสียเอง กรรมอะไรจะติดจรวจขนาดนี้
ทันใดนั้นเขาก็เอื้อมมือไปคว้าคางของเธอหมับ!
อัศวินบีบคางเธอเบาๆ แต่แรงพอให้เธอรู้สึกได้
“กล้าแบล็กเมลผมหรือ”เสียงของเขาลอดออกมาจากไรฟัน สีหน้าเย็นเฉียบ
ลิลลี่สะดุ้งเล็กน้อยหัวใจของลิลลี่เต้นแรง แต่เธอก็ยังไม่ถอย“ฉัน…ต้องการเงิน”เธอก้มหน้าลงเล็กน้อย แก้มแดงขึ้นจางๆ“ให้ฉันนอนกับคุณก็ได้… ฉันยังไม่เคยผ่านผู้ชายมาก่อน”คำพูดนั้นทำให้อัศวินชะงัก สายตาของเขากวาดมองเธอตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า
ลิลลี่ยืนก้มหน้า มือกำชายกระโปรงแน่น ท่าทางทั้งอายทั้งหวาดหวั่น ชายหนุ่มสาวเท้าเข้าไปใกล้ทีละก้าวระยะห่างระหว่างทั้งสองลดลงจนแทบชิดกันเขาได้กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ จากตัวเธอ
ลิลลี่จัดว่าเป็นผู้หญิงหน้าตาดี ดวงหน้าสวยหวาน ผิวขาวเนียน และรูปร่างโค้งเว้าอย่างสาววัยรุ่น อัศวินยกมุมปากขึ้นเล็กน้อยในดวงตาเหมือนมีประกายสนใจบางอย่าง
“เห็นว่าเธอลำบาก ฉันจะช่วยเธอก็แล้วกัน”ชายหนุ่มยืนอยู่ตรงหน้าเธอ สายตาคมกริบจ้องมองอย่างพิจารณา ลิลลี่หลบสายตาเล็กน้อย แก้มแดงระเรื่อ
อัศวินยื่นมือไปแตะเส้นผมของเธอเบาๆ ก่อนใช้นิ้วเชยคางขึ้น“แน่ใจหรือว่าจะนอนกับฉัน”น้ำเสียงของเขาแผ่วต่ำ
เธอพยักหน้าก่อนตอบ “ค่ะ”
หนึ่งชั่วโมงต่อมา....
ภายในโรงแรมหรูบนโซฟาหนัง เสื้อผ้าทั้งชั้นในและชั้นนออกกระจัดกระจายไปคนละที่ สองร่างเปลือยสอดประสานกันอยู่บนโซฟาด้วยท่วงท่าที่ลิลลี่ถูกคร่อมทาบ ร่างอวบขยับเป็นระยะก่อนจะถูกจับเปลี่ยนท่วงท่าให้เธอเป็นฝ่ายขึ้นคร่อม
“อื้อ! คุณอัศ! ไม่ไหวแล้ว”แม้จะส่งเสียงอย่างนั้นแต่สะโพกกลมมนยังไม่หยุดขยับ มือหนาของอัศวินรวบเอวบางไว้ จากนั้นเขาก็จับเธอนั่งไปบนโซฟาอีกครั้ง ก่อนจะเป็นฝ่ายจู่โจม เอวสอบขยับโยกพร้อมกับส่งเสียงครางในลำคออย่างพอใจ “อา…” สะโพกตอกอัดกลางกายเธออย่างไม่ออมมือ พร้อมกับมือหนาบีบเคล้นทรวงอกอิ่ม
เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสลับกับเสียงครางของลิลลี่เป็นอยู่นาน
หลังจบกิจกรรมอันเร่าร้อนอัศวินสวมเสื้อผ้าเสร็จ เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา “ฉันโอนแล้ว”อัศวินเอ่ยเสียงเรียบหลังจากโอนเงินให้เธอเสร็จสิ้น
ลิลลี่ยิ้มกว้างเมื่อเห็นยอดที่เขาโอนเข้ามา มันเพียงพอให้เธอได้ใช้หนี้“คุณอัศ ถ้ามีงานอะไรอีกก็เรียกฉันได้เลยนะคะ”เธอเอ่ยขึ้นแม้นี่คือครั้งแรกเธอกลับไม่เสียดายที่เสียมันให้เขา หากเธอไม่นอนกับอัศวินเพื่อเงิน เธอก็ต้องถูกพ่อกับแม่ของเธอบีบให้เธอไปนอนกับเสี่ยรวยๆที่พ่อแม่หาให้อยู่ดี
อัศวินหันมามองเธอ“ถ้าฉันไม่เรียก ไม่ต้องมาให้ฉันเห็นหน้า”เขาเอ่ยเสียงเรียบ ร่างสูงลุกขึ้นยืน
“ค่ะ”
“แล้วก็ลบหลักฐานที่ใช้แบล็กเมลฉันซะ”เขาเอ่ยเสียงลอดไรฟัน
เธอหยิบมือถือขึ้นมาทันทีก่อนจะลบคลิปเสียงพร้อมทั้งหลักฐานออกจนหมด “เรียบร้อยค่ะ”เธอชูให้เขาดู
อัศวินพยักหน้าก่อนจะออกจากห้องไป
