บทที่ 7 ข้อเสนอสุดคุ้ม - อริรักท่านประธาน

ตอนที่ 7 ข้อเสนอสุดคุ้ม

ไอ้ผู้ชายคนนี้นี่! ทั้งที่เธอเสียตัวให้เขาแล้วเขายังจะหน้าด้านทวงคำพูดเธออีก!

เธอถอนหายใจแรง“ตอนนั้นฉันไม่มีสติ แล้วคุณก็ไม่ได้พาฉันไปโรงพยาบาลสักหน่อย! เราต่างคนต่างเป็นเหยื่อ ฉันก็ถือว่าช่วยคุณเหมือนกัน”อัญพยายามยืดตัวให้ตรงแม้ว่าหัวใจจะยังเต้นแรงไม่หยุด ในขณะที่คณาธิปกลับมีทีท่าแสนจะสบายจนน่าหมั่นไส้

“ถึงคุณจะหน้าเลือด…แต่คุณก็คงไม่คิดเอาเปรียบฉันมากเกินไปหรอกมั้ง”เธอยกมือกอดอก

คำว่า ‘หน้าเลือด’ หลุดออกมาพร้อมแววตาท้าทาย

คล้ายเธอกำลังท้าทายศักดิ์ศรีของเขา คณาธิปจ้องเธอเงียบๆครู่หนึ่ง แววตาที่เคยเจ้าเล่ห์คลายลงเล็กน้อย ความจริง สำหรับเขาแล้วเรื่องนี้แทบไม่มีความเสียหายอะไรต่อให้ชื่อเสียงสะเทือนบ้างก็ช่างมัน

ภาพเมื่อคืนยังคงติดอยู่ในหัวและเขาก็ไม่คิดปฏิเสธว่ามันคือ ‘กำไร’ ของเขา แต่ทว่า หลังจากที่เขาได้นอนกับอัญมณี ความคิดที่อยากเอาชนะเธอมาตลอดกลับหายไปทันที

เพราะสิ่งที่เขากลัวที่สุดคือการผูกมัด เขาไม่ต้องการความสัมพันธ์ใดๆ และไม่ต้องการมีผู้หญิงมาตอแย เขาเจอมามากผู้หญิงที่ได้นอนกับเขาแล้วก็หวังอยากครอบครองอยากเป็นภรรยาเขา ใช้กลวิธีมากมายแต่โชคดีที่เขาฟาดเธอเหล่านั้นด้วยเงิน ดังนั้นเขาจึงต้องตกลงกับอัญมณีให้ชัดเจน เขาไม่ต้องการให้เธอมาตอแยให้รำคาญภายหลัง

“ผมพูดเล่นไปอย่างนั้นเอง ตรงกันข้าม…”คิงยืดตัวขึ้นเต็มความสูงร่างสูงหนึ่งร้อยแปดสิบห้าเซนติเมตรของเขาดูใหญ่ขึ้นทันทีเมื่อยืนใกล้เธอ“ผมจะให้ที่ดินที่เพิ่งประมูลแย่งคุณมา แลกกับการที่คุณห้ามตอแยผม”

คำกล่าวนั้นทำให้อัญมณีเบิกตากว้าง หัวใจเธอกระตุกแรง เขาพูดจริงหรือ? เขาจะยกที่ดินที่ใช้เงินสองร้อยล้านให้เธอฟรีๆงั้นหรือ?

นี่มันโคตรคุ้มสำหรับเธอเลยนะ!

แต่เอ๊ะ! แต่ข้อเสนอนั่น...เขาคิดได้ยังไงกันว่าเธอจะตามตอแยเขา! อัญมณีแทบอยากหัวเราะออกมา“ฉันตกลง!”

เธอพูดทันที เสียงของเธอสดใสขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้

คณาธิปเลิกคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้า“ดี”งั้นพรุ่งนี้ผมจะโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินนั่นให้คุณ แล้วพร้อมเซ็นสัญญาว่าคุณห้ามตอแยผม หากคุณละเมิดผมจะแจ้งความจับคุณ”

อัญยกคางขึ้นเล็กน้อย“ได้ค่ะ”แววตาของเธอเป็นประกาย“พรุ่งนี้คุณนัดเวลามาได้เลย”น้ำเสียงของเธอลิงโลดอย่างปิดไม่อยู่ราวกับกำลังได้ชัยชนะครั้งใหญ่

อัญขับรถกลับถึงบ้านด้วยความรู้สึกเบิกบานอย่างประหลาด แม้ร่างกายจะยังปวดระบมอยู่ตรงกลางกาย ทุกครั้งที่เหยียบคันเร่งหรือขยับตัวเล็กน้อย ความเจ็บแปลบก็แล่นขึ้นมาเตือนให้เธอรู้ว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นจริงๆ

แต่ถึงอย่างนั้น มุมปากของเธอกลับยกขึ้นเล็กน้อย

ดวงตาคมเป็นประกายเหมือนคนที่เพิ่งคว้าชัยชนะครั้งสำคัญที่ดินผืนนั้น…พรุ่งนี้มันจะเป็นของเธอ

เพียงแค่คิดถึงภาพแปลนโครงการที่เธอวาดไว้ในหัวมาตลอดหลายเดือน หัวใจของอัญก็เต้นแรงขึ้นอย่างตื่นเต้น นิ้วเรียวที่จับพวงมาลัยกระชับขึ้นเล็กน้อยเหมือนกำลังจับอนาคตของตัวเอง น่าประหลาดที่ว่าเธอไม่ได้เสียดายครั้งแรกที่เสียไปเท่าไรอาจเป็นเพราะเธอได้ในสิ่งที่ต้องการอย่างเหนือความคาดหมาย

“คุ้มจริงๆ…”เธอพึมพำกับตัวเองเบาๆ

รถเลี้ยวเข้าไปในบ้าน ทันทีที่ประตูบ้านเปิดออก กัญญาณัฐก็รีบเดินเข้ามาหาลูกสาวทันที สีหน้าของผู้เป็นแม่เต็มไปด้วยความกังวล คิ้วเรียวขมวดแน่นจนเห็นรอยย่นเล็กๆ บนหน้าผาก ดวงตาที่เคยอ่อนโยนตอนนี้เต็มไปด้วยความห่วงใย

“อัญ!”เสียงเรียกนั้นทั้งดุทั้งตกใจ“แม่เป็นห่วงแกแทบแย่ ทำไมโทรไปไม่ติด เลขาก็ไม่เอาไป!”

มืออุ่นของแม่เอื้อมมาจับแขนลูกสาวเบาๆ พลางมองสำรวจเธอตั้งแต่ศีรษะจรดเท้าเหมือนพยายามเช็กว่าเธอบาดเจ็บหรือเปล่า

“โทรศัพท์แบตหมดค่ะแม่ เมื่อคืนหนูดื่มหนักไปหน่อยเลยนอนที่โรงแรมค่ะ หนูขอโทษที่ทำให้เป็นห่วงนะคะ”เธอปดเพราะไม่อยากให้แม่เป็นห่วง

กัญญาณัฐถอนหายใจเบาๆมือที่จับแขนลูกสาวยังไม่ยอมปล่อยง่ายๆแววตาของแม่เต็มไปด้วยความสงสัย แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ซักไซ้ต่ออัญเองก็ไม่ได้พูดอะไรเพิ่ม

ในใจของเธอมีความคิดหนึ่งแวบขึ้นมาเธออยากบอกแม่เหลือเกินว่าพรุ่งนี้เธอจะได้ที่ดินผืนนั้น แถมได้มาโดยไม่ต้องจ่ายค่าที่เลยด้วย แต่ไม่ใช่ตอนนี้ เธออยากให้ทุกอย่างเสร็จสิ้นก่อน

แล้วค่อยประกาศให้ทั้งบ้านรู้ทีเดียว สายตาของเธอเหลือบไปอีกมุมของห้อง อัศวินยืนพิงผนังอยู่ แขนทั้งสองข้างกอดอกอย่างสบายๆ รอยยิ้มกว้างปรากฏบนใบหน้าของเขาเหมือนคนที่กำลังรออะไรสนุกๆ

“มาสักทีนะพี่อัญ”อัศวินพูดด้วยน้ำเสียงร่าเริงเกินเหตุ

“โทรไปก็ไม่ติด ผมก็มีเรื่องเซอร์ไพรส์”ดวงตาของเขาเป็นประกายเหมือนเด็กที่กำลังจะอวดของเล่นใหม่ อัญจ้องน้องชายอยู่นิ่งๆสีหน้าของเธอเรียบสนิท

ก่อนจะพูดเสียงห้วน“ชิ…ฉันมีเรื่องเซอร์ไพรส์กว่าย่ะ ไปคุยกันที่ห้องทำงานหน่อย พี่มีเรื่องจะให้ช่วยด้วย”

“มีความลับอะไรกันอีก”ผู้เป็นแม่มองลูกชายและลูกสาวสลับกัน

“ไม่ใช่ความลับอะไรหรอกค่ะแม่ หนูจะให้เจ้าอัศหาคนมาทำงาน ก็เท่านั้น”อัญเอ่ยด้วยน้ำเสียงหวาน

กัญญาณัฐพยักหน้า“งั้นก็ไปคุยกันเถอะ”

ไม่นานสองพี่น้องก็เข้าไปในห้องทำงาน

ประตูถูกปิดลง“ปัง”เสียงนั้นไม่ดังมากแต่บรรยากาศในห้องกลับเงียบจนแทบได้ยินเสียงลมหายใจ

“พี่อัญ!”อัศวินพูดเร็วด้วยความตื่นเต้นเขารีบยื่นโทรศัพท์ให้ทันทีใบหน้าของเขาฉายแววมั่นใจเต็มเปี่ยม“เมื่อคืนหายไปไหนมา ผมมีของดีให้ดู คราวนี้ไอ้คิงมันเสร็จเราแน่”

อัญมณียกมือกอดอกคิ้วเรียวขมวดเล็กน้อย ก่อนจะก้มลงมองหน้าจอโทรศัพท์น้องชาย ทันทีที่ภาพในคลิปปรากฏ ดวงตาของเธอเบิกกว้างทันที เธอมองน้องชายอย่างไม่อยากเชื่อ