บทที่ 78 สมหวังสักที

ตอนที่ 78 สมหวังสักที

ณลินนั่งอยู่ริมหน้าต่างของคาเฟ่เล็ก ๆ แสงแดดยามเช้าสาดเข้ามาอาบใบหน้าหวานละมุนของเธออย่างพอดี มือหนึ่งถือแก้วกาแฟอุ่น ๆ อีกมือพิมพ์งานลงบนแท็บเล็ตอย่างคล่องแคล่ว ดวงตาคู่สวยจดจ่ออยู่กับหน้าจอ คิ้วขมวดเล็กน้อยบ่งบอกถึงความตั้งใจจริงจัง

เสียงเครื่องชงกาแฟดังคลอเบา ๆ กลิ่นหอมลอยอว...