บทที่ 1 ตอนที่1 ผู้ชายฉาวโฉ่ที่ชื่อ เดมเคร์ บูเกต์
คฤหาสน์ตระกูล อีแวนสัน
บรืนนนนน~~~ บรืนนนนน~~~ บรืนนนนน~~~
เสียงเหยียบคันเร่งรถสปอร์ตราวกับอยู่ในสถานแข่งดังกระหึ่มมาแต่ไกล ซึ่งทุกชีวิตในคฤหาสน์ตระกูลอีแวนสันก็เริ่มจะคุ้นชินชากับวีรกรรมแขกกิติมศัพท์ผู้นี้..ที่มักจะแวะเวียนมายังคฤหาสน์แห่งนี้อยู่เป็นประจำ นั่นเพราะเจ้าของรถสปอร์ตโฉบเฉี่ยวสีแดงเพลิงคันหรู..กลัวว่าหลานชายสุดที่รักจะลืมเลือนคุณลุงสุดฉาวโฉ่..เอ้ย!..สุดหล่อเหลา! ฉะนั้นแล้วเจ้าตัวจึงพยายามแวะเวียนมาเที่ยวเล่นกับหลายชายอยู่เป็นประจำ แม้ว่าการงานของตัวเองจะมากมายสักแค่ไหนก็ตาม..แต่เดมเดร์ก็ไม่ย่อท้อที่จะบึ่งรถมาหาหลานชายจอมป่วนตลอด และที่สำคัญเรื่องราวดีๆยังไม่หมดเพียงเท่านั้น เมื่อตอนนี้ผู้เป็นน้องสาวสุดที่รักของเดมเคร์..กำลังตั้งครรภ์หลานคนที่สองของเจ้าตัวอยู่!
พรึบบบบบ!!!
รถสปอร์ตคันหรูแสนคุ้นตาจอดสนิทอยู่ในที่ที่เจ้าตัวจับจองทุกครั้งที่มาเยือนคฤหาสน์อีแวนสัน ก่อนบทเพลงร็อคทรมานแก้วหูจะถูกปิดลงอย่างรวดเร็ว นั่นเพราะหัวใจของคุณลุงสุดหล่อคนนี้..ได้ล่องลอยไปหาหลายชายสุดที่รักก่อนกายหยาบเป็นที่เรียบร้อยแล้ว มือข้างหนึ่งเสยผมดกสั้นขึ้นอย่างลวกๆ..เผยให้เห็นใบหน้าหล่อร้ายแบบฉบับลูกครึ่งที่ค่อนไปทางตะวันตกซะส่วนใหญ่ ซึ่งแน่นอนว่าความหล่อกระหึ่มโลกนี้ได้ส่งตรงมาจากผู้เป็นบิดาทั้งหมด และเจ้าตัวก็แสนจะภาคภูมิใจกับความเพอร์เฟคนี้เสียเหลือเกิน..นั่นเพราะมันให้เจ้าตัวมีสิทธิ์เลือกคู่นอนและเฉดหัวทิ้งอย่างไม่รู้สึกผิดอะไร
“==มาเชี่ยอะไรทุกวันวะ..หรือโดนเฉดหัวลงจากตำแหน่งประมุขแล้ว?”และทุกครั้งก็มักจะได้รับคำทายเดิมๆจากเจ้าของคฤหาสน์อีแวนสัน..ที่เป็นทั้งเพื่อนสนิทและน้องเขยในคนๆเดียวกัน เสียงผิวปากในทำนองเพลงที่เปิดเมื่อครู่เป็นต้องหยุดลงเพียงเท่านั้น หลังเดมเคร์เห็นเจโรมยืนตีหน้าขรึมไม่ต้อนรับแขกอยู่หน้าประตูทางเข้าคฤหาสน์
“ใครจะกล้าเฉดหัวประมุขอย่างกูกัน! กูแค่มาเยี่ยมหลานสุดที่รักโว้ยย!..คนไม่เข้าใจอย่างมึงหลบไป!”ซึ่งก็เหมือนเดิมที่เดมเคร์เลือกที่จะทำเป็นไม่ได้ยินเสียงนกเสียงการ้องนั่น ปลายลิ้นร้อนดุนดันเข้ากับกระพุ้งแก้มสองสามครั้ง..ก่อนจะหันไปประชันหน้ากับไปน้องเขยตัวดี และส่งเสียงทักทายตามประสาคนในครอบครัวเดียวกัน..แม้ตอนแรกจะไม่เห็นด้วยที่มันแอบมาเจาะไข่แดงน้องสาวเขาก็ตาม! แต่ก็ต้องยอมยกให้กับมัน..นั่นเพราะยัยน้องสาวตัวดีของเขาดันหลงรักมันหัวปักหัวปํา {จากเรื่อง: ผู้ชายคนนี้คุณหนูมาเฟียจองแล้ว[เจโรม+ไดอาน่า]} และไอ้ประหยัดคำพูดก็ได้พิสูจน์แล้วว่า มันพร้อมที่จะสร้างครอบครัวและรักน้องสาวเขาจริงๆ..อย่างที่มันเคยพูดและให้คำมั่นสัญญาเอาไว้
“==หลานมึงแต่ลูกกู…เผื่อลืม”และคนหวงลูกก็ไม่รอช้าที่จะกัดฟันย้ำความจริง..ให้เดมเคร์ได้เจียมเนื้อเจียมตัวถึงสถานะอันน้อยนิดของตัวเอง ซึ่งมีหรือที่คนมึนๆจะสนใจคำพูดโอ้อวดของไอ้น้องเขยตัวดี แว่นกันแดดสีชาแบรนด์ดังถูกกระชากออกจากใบหน้าหล่อเจ้าเล่ห์..ที่ไม่เคยรู้สึกผิดอะไรกับสิ่งที่ตัวเองทำลงไปเลยสักนิด นั่นเพราะการสร้างความวุ่นวายในครอบครัวของเจโรม..ก็เป็นอีกหนึ่งจุดประสงค์ที่ทำให้เดมเคร์บึ่งรถมาที่คฤหาสน์อีแวนสันแทบทุกเวลาที่ว่าง!
“=.=เดี๋ยวกูยุให้ยัยไดหย่าเสียเลยนี่!”ใบหน้าเรียบเฉยที่ซ่อนความร้ายกาจเอาไว้..ทำเดมเคร์อดที่จะเบ๊ะปากมองบนไม่ได้ มือทั้งสองข้างยกขึ้นเท้าเอวโชว์ความเพอร์เฟคของตัวเองให้คุณผู้อ่านได้น้ำลายหก..ก่อนจะกัดฟันขู่ไอ้คนเย็นชาให้เจ็บใจเล่น เพราะในอดีตกว่ามันจะได้ครองรักกับยัยไดน้องสาวเขา..ก็เล่นเอาน้ำตาแทบกระเด็นอยู่เหมือนกัน
“หึๆๆ”แค่นึกไปถึงตอนนั้นทีไร..เดมเคร์ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะอย่างผู้ชนะสิบทิศออกมาแกล้งไอ้น้องเขยมัน!
“ทำไมไม่มีเองละวะ?”เจโรมที่ทนเห็นเดมเคร์ดี้ด้าต่อไปไม่ไหว..อดไม่ได้ที่จะเสนอทางออกให้มันไปทำลูกเป็นของตัวเองให้มันจบๆไป เพราะเขาเบื่อที่ต้องเห็นหน้ามันสลอนอยู่ในครอบครัวแสนอบอุ่นของเขา..และคอยแย่งความสนใจของลูกเขาไปจนเกือบหมด และช่วงหลังๆมานี้ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของเขาก็เอาแต่เรียกหาลุงฉาวโฉ่อย่างมันตลอด จนไม่สนใจผู้เป็นบิดาอย่างเขา..ที่ทุกวันนี้แทบจะกลายเป็นธาตุอากาศที่บุตรชายไม่ต้องการไปแล้ว
ขวับบบบ!!!
“0.0!..พูดบ้าๆ..อย่ามาคิดโยนความคิดบ้าๆนั้นมาให้กูโว้ยยย!”คนกลัวการมีครอบครัวหันขวับโวยวายเพื่อนสนิทหรือน้องเขยอย่างไม่สบอารมณ์ เพราะความคิดอยากมีครอบครัวอย่างมันหรือเพื่อนอีกสองคน!..ไม่เคยอยู่ในหัวของเดมเคร์ผู้ชื่นชอบความอิสระคนนี้เลยสักนิด แค่ลองนึกภาพตามเดมเคร์ก็แทบอยากจะกัดลิ้นตาย เพราะชีวิตนี้เขาไม่มีทางเลือกถอดเขี้ยวเล็บ!..เพื่อมากินของเดิมๆเหมือนกับพวกมันอย่างแน่นอน เพราะคนอย่างเขาเกิดมาเพื่อมอบความสุขให้กับผู้หญิงทั่วโลก และเขานี่แหละที่จะเป็นคนพิชิตความสุขทั่วหล้า..ให้ไอ้พวกเลือกมีครอบครัวอย่างพวกมันเสียดายจนน้ำตาเป็นสายเลือด!
“เหอะ!..คนที่พูดแบบนี้จุดจบก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่หรอกว่ะ”ความมั่นอกมั่นใจที่เดมเคร์แสดงออกมานั้นทำเจโรมรู้สึกหมั่นไส้ไม่น้อย ดวงตาคมกรอกไปมาบ่งบอกถึงความเอือมระอาเต็มที..ที่ต้องมารับฝีปากกับไอ้จอมมารร้ายอย่างมันแทบทุกวัน ก่อนจะกัดฟันให้ข้อคิดกับคนอื้อฉาวรักสนุกให้ระมัดระวังตัว..เพราะคนที่มักพูดแบบนี้ไม่แคล้วที่จะมีจุดจบเดียวกัน อย่างล่าสุดก็ไอ้อัชเชอร์!..ที่ยอมถอดเขี้ยวเล็บจูงมือเมียเด็กของมันเข้าพิธีวิวาห์{จากเรื่อง:พันธะสัญญาเลือดผูกรัก [อัชเชอร์+เฌอแตม]}
“ให้ดูที่มึง! ไอ้เช่อร์! ไอ้ฟาร์!..เป็นตัวอย่างสินะ?”แต่มีหรือที่คำเตือนสติของเจโรมจะทำให้เจ้าพ่อมาเฟียฉาวโฉ่ตระหนักรู้ได้ คิ้วเข้มที่พาดเฉียงอยู่เหนือดวงตาคมกริบดั่งพญาเหยี่ยวในตำนาน..ขยับสองสามทีอย่างไม่สะทกสะท้านใดๆ ก่อนจะใช้โอกาสนั้นล้อเลียนเสือเล็บกุดอย่างมันและคนอื่นๆ…ที่ตอนนี้มีครอบครัวเป็นตัวเป็นตนไปเรียบร้อยแล้ว {จากเรื่อง: ดอกรักของฟาร์ริก[ฟาร์ริก+ดอกรัก}‘ช่างน่าเวทนายิ่งนัก..พวกมันคิดได้ยังไงถึงกล้าทิ้งของหวานทั่วโลกเพื่อมาหยุดอยู่ที่คนๆเดียว..ไร้สาระฉิปหาย!’
“-..ปากดี.”เจโรมกัดฟันพูดออกไปอย่างเบื่อหน่าย..และไม่รู้จะสรรหาคําด่าที่ไหนมามอบให้กับคนสำส่อนอย่างมันอีกต่อไปแล้ว ลมหายใจถูกพ่นออกมายาวเหยียด ก่อนปลายลิ้นจะดุนดันเข้ากับกระพุ้งแก้มสากอย่างเป็นจังหวะ..เพื่อต้องการข่มความหงุดหงิดที่กำลังไต่ระดับขึ้นเรื่อยๆ หลังต้องมาเจอคนกวนประสาทอย่างมัน!..ในวันที่เขาเวียนหัวจนแทบจะทรงตัวไม่อยู่
“ลีลาก็ดีด้วย..ไม่งั้นสาวๆครึ่งโลกไม่ตบตีแย่งกูขึ้นเตียงหรอกโว้ยย!!..ไอ้พ่อบ้านหน้าตาย!”ซึ่งก็เหมือนเดิมที่เดมเคร์เจ้าพ่อกระหึ่มโลกไม่แม้จะสลดเลยสักนิด เจ้าตัวยึดอกสาธยายถึงความเก่งกาจของตัวเองอย่างภาคภูมิใจที่สุดในสามโลก ที่ไม่ว่าจะปรากฏตัวที่ไหนก็มักจะมีสาวๆคลานมาถวายตัวให้ถึงที่ และเขาก็ชอบสานฝันให้กับสาวๆ!..ทุกคืนทุกวันทุกเวลาที่ต้องการเสียด้วยสิ!
“==ไอ้สำส่อน”
“^.^ขอบคุณสำหรับคำชม”
ตึกๆๆๆ
“อ้าาวว!!..พี่เดม!..ไหนบอกวันนี้มีบินคะ?”บทสนทนาระหว่างพี่เขยกับน้องเขยเป็นต้องจบลงเพียงเท่านั้น เมื่อไดอาน่าภรรยาของเจโรมหรือน้องสาวของเดมเคร์..เดินกรีดกรายออกมาจากคฤหาสน์พร้อมกับเหล่าแม่บ้าน ที่ช่วยถือกระเป๋าและตระกร้าใส่ผลไม้ราวกับกำลังจะออกไปข้างนอก
“ก็เฮียคิดถึง ‘ทริสตัน’ เลยให้ไอ้พวกนั้นไปแทน”นาทีนี้ไอ้น้องเขยหน้าตายไม่อยู่ในความสนใจของเดมเคร์อีกต่อไป รอยยิ้มเรียกแขกปรากฏขึ้น..ก่อนเดมเคร์จะเดินเข้าไปหยุดอยู่ตรงหน้าน้องสาว พร้อมกับสารภาพความจริงออกไปอย่างหมดเปลือก และไม่ลืมที่จะมองผ่านผู้เป็นน้องสาวเข้าไปในตัวคฤหาสน์..มองหาหลานรักที่ทำให้เขาทิ้งงานเพื่อบึ่งรถมาเล่นด้วย
“อู้งาน..เดี๋ยวปะป๋าก็ดุหรอกค่ะ”แต่คนรู้ทันความคิดของพี่ชายอย่างทะลุปรุโปร่งมีหรือจะยอมเชื่อง่ายๆ ไดอาน่าส่ายศีรษะอย่างอ่อนอกอ่อนใจ..ก่อนจะเปรยขึ้นท่ามกลางความสนุกสนานของพี่ชายบังเกิดเกล้า ที่การละครจนเธออยากจะมอบรางวัลตุ๊กตาทองแดงให้กับพี่ชายเสียตอนนี้
“ปะป๋ากับหม่ามี้ของเธอฮันนีมูนรอบที่ร้อยอยู่ ไม่ว่างต่อสายมาบ่นเฮียหรอก..แล้วทริสตันอยู่ไหนละ?”และยังคงเป็นเช่นเดิมที่เดมเคร์ไม่แม้จะสำนึกถึงการกระทำของตัวเอง ริมฝีปากสีไวน์ก่ำกระตุกขึ้นเล็กน้อย..ก่อนจะพูดกับน้องสาวด้วยความภาคภูมิใจที่โยนงานทั้งหมดไปให้กับบอดี้การ์ดทำ และท้ายประโยคนั้นก็ลืมที่จะถามหาหลานชายสุดที่รัก..ที่ยังไม่เห็นแม้แต่เงา ทั้งที่ปกติเจ้าตัวจะต้องวิ่งดุ๊กดิ๊กมาต้อนรับคุณลุงสุดหล่ออย่างเขาตั้งแต่ลงจากรถ และความแปลกประหลาดที่เกิดขึ้นในวันนี้..ก็ทำเอาคนกลัวหลานชายหมดรัก…เริ่มเครียด..!
“เล่นอยู่กับพี่เลี้ยงค่ะ”
กึกกกก!!!
“==พี่เลี้ยง?”
