บทที่ 18 18

“โอ๊ย! ฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆ ค่ะ ปล่อยเถอะนะคะ ฉันเจ็บ ขอโทษด้วยค่ะที่ฉันเสียมารยาทเดินเลยเข้ามาในสวน” พริมพิการ้องอ้อนวอนออกมา ด้วยตอนนี้รู้สึกกลัวผู้ชายตรงหน้าเสียยิ่งกว่าอะไร และก็ไม่เข้าใจเช่นกันว่าทำไมเขาถึงได้โกรธเธอรุนแรงเช่นนี้

“ตามฉันมานี่!”

ภาวัตมองเหลือบตามองสำรวจเจ้าของร่างบางตรงหน้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ