บทที่ 25 25

“แต่พริมขอเป็นช่วงปิดร้านได้มั้ยคะ จะได้ส่งพรวาเข้านอนด้วย” พริมพิกาอดห่วงลูกสาวไม่ได้ หากเธอต้องไปพบชาหนุ่มเธอคงอยากให้ลูกเข้านอนและมีน้ำค้างช่วยเฝ้าให้เสียก่อน

“ได้สิคะ ไม่มีปัญหาเลยค่ะ ถ้าอย่างนั้นเราเจอกันสักทุ่มนึงที่หน้าคอนโดพี่ภีมดีมั้ยคะ” ริษาพูดออกมาด้วยสีหน้าดีใจจนพริมพิกาแทบจะลืมใบหน...