บทที่ 17 บท 5.2
“มีข่าวว่าคุณไฟกับคุณพัดชาไม่กินเส้นกันเป็นความจริงไหมคะ”
“เราไม่ได้ทะเลาะกันครับ”
“แสดงว่ายังสามารถร่วมงานกันได้ใช่ไหมครับ?”
“ได้ครับ ก็ไม่ได้ทะเลาะกันนี่”
“แต่วงในบอกว่าคุณไฟมีการเดินเข้าไปเคลียร์กับคุณพัดชาในกองถ่ายด้วยนะคะ”
“อ๋อ พอดีตอนนั้นมีเรื่องเข้าใจผิดนิดหน่อยครับ ผมก็แค่เข้าไปอธิบายเฉย ๆ”
“เพราะผู้จัดการส่วนตัว?”
“ประมาณนั้นครับ น้องพัดเขาคิดว่านั่นเป็นคนของกองถ่าย ผมก็แค่เดินเข้าไปบอกเขาว่าไม่ใช่ ก็แค่นั้น”
“แล้วข่าวที่ว่าคุณไฟกับคุณไทระไม่ลงรอยกันล่ะคะ? มีการเขม่นกันเกิดขึ้น”
“เรื่องไหนที่ไม่เป็นความจริง ผมขอไม่ตอบนะครับ ขี้เกียจอธิบาย”
“แล้วช่วงนี้ความรักกับคุณพิมเป็นยังไงบ้างคะ มีแพลนจะแต่งงานหรือยัง?”
“กับพิมเรายังคบกันเรื่อย ๆ ครับ ไม่มีใครรีบร้อนอะไร ส่วนเรื่องแต่งงานก็คงไม่ใช่เร็ว ๆ นี้”
หลังงานอีเวนต์สิ้นสุดลง คุณไฟก็ได้มาให้สัมภาษณ์กับพี่ ๆ สื่อมวลชนที่หน้าแบ็คดรอปแบรนด์สินค้าต่อ แสงแฟลชและเสียงให้สัมภาษณ์ของอีกฝ่ายดังขึ้นอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่ทุกอย่างจะสิ้นสุดลง เมื่อนักข่าวไม่มีประเด็นจะถามแล้วและคุณไฟก็ไม่สะดวกที่จะให้สัมภาษณ์ต่อ
นี่เป็นครั้งแรกที่วารู้สึกไม่ค่อยสบายใจนัก หลังการสัมภาษณ์เมื่อครู่นี้ มีเรื่องของเขาเข้าไปเกี่ยวด้วยและดูเหมือนประเด็นความไม่กินเส้นกันระหว่างคุณไฟกับคุณพัดชา ประเด็นความไม่ลงรอยกันของคุณไฟกับพี่ไทระจะมาจากตัวเขาทั้งนั้น
“ซับหน้าหน่อยนะครับ” หลังคุณไฟให้สัมภาษณ์กับพี่ ๆ นักข่าวเสร็จ ก็เหลือการถ่ายรูปเอาไว้ไปประกอบบทสัมภาษณ์ วาริชจึงเดินเข้าไปหาอีกฝ่ายพร้อมกับทิชชูเพื่อที่จะซับหน้าให้
“ขอบใจ วา…เมื่อกี้ฉันเห็นแฟนคลับล้มด้วย ช่วยไปดูให้ทีว่าเขาเป็นอะไรไหม เขาใส่เสื้อสีฟ้าอ่อน” คุณไฟเอ่ยน้ำเสียงกังวล
“ได้ครับ งั้นถ้าพี่นักข่าวถ่ายรูปเสร็จแล้ว คุณไฟก็ให้ทีมงานพาไปรอที่ห้องรับรองเลยนะครับ เดี๋ยวผมจะรีบตามไป”
“อืม ได้เรื่องยังไงก็บอกฉันด้วยนะ”
ถึงคุณไฟจะชอบดุและชอบโมโหจนเป็นนิสัย แต่สำหรับแฟนคลับ...อีกฝ่ายถือว่าเป็นคนใจดีมาก เพราะคุณไฟมักจะเป็นห่วงแฟนคลับอยู่เสมอ มันจึงไม่ใช่เรื่องแปลก หากจะมีแฟนคลับคอยตามไปเชียร์อีกฝ่ายเกือบทุกงานที่เป็นงานเปิด
คุณไฟอาจไม่ใช่คนประเภทเดินเข้าไปทักทายแฟนคลับก่อนหรือเซอร์วิสแฟนละครอย่างดาราท่านอื่น แต่อีกฝ่ายจะมีวิธีของตัวเอง คุณไฟจะใจดีในแบบฉบับของเขาและมักจะเป็นห่วงความปลอดภัยของแฟนคลับมากกว่าสิ่งอื่นใด เนื่องจากแฟนคลับส่วนใหญ่เป็นผู้หญิง
ถึงจะดูเฉยชาไปบ้าง แต่อีกฝ่ายก็รักแฟนคลับตัวเองไม่ต่างจากดาราคนอื่นนั่นแหละ
ฝั่งวาถูกคุณไฟสั่งเช่นนั้น เขาก็ไม่รอช้า ทันทีที่ซับหน้าให้อีกฝ่ายเสร็จ เขาก็รีบเดินเลี่ยงออกมาเพื่อตามหาผู้หญิงที่ใส่เสื้อสีฟ้าอ่อน ก่อนที่วาจะไปสะดุดสายตากับผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังนั่งสำรวจขาตัวเอง ณ ที่นั่งขอบน้ำพุตรงหน้าสถานที่จัดงาน เพียงเท่านั้นวาก็ไม่รอช้า เขารีบเดินตรงเข้าไปหาเธอทันที
“เมื่อกี้ล้มใช่ไหมครับ?” วาเอ่ยถามเธอให้แน่ใจ
“ใช่ค่ะ”
“แล้วเป็นอะไรมากไหมครับ” เมื่อได้ยินเช่นนั้น วาริชก็เอ่ยถามต่อพร้อมกับนั่งลงตรงหน้าเธอ
“คะ?”
“เมื่อกี้ตอนที่หนูวิ่งตามถ่ายรูปคุณไฟ เขาบอกว่าเขาเห็นหนูล้ม”
“พี่ไฟน่ะเหรอคะ พี่รู้จักกับเขาเหรอ” เธอถามเสียงตื่นเต้น
“ครับ… แล้วนี่ต้องทายาไหม ช้ำตรงไหนหรือเปล่า” วาถามพร้อมกับใช้สายตาสำรวจดดูว่าอีกฝ่ายมีรอยเขียวช้ำตรงไหนหรือเปล่า’
“ไม่ค่ะ ไม่เป็นไรเลยค่ะ”
“ไม่เป็นไรแน่นะ?” เขาถามให้แน่ใจอีกครั้ง
“ค่ะ ไม่เป็นไร แต่พี่คะ...หนูขอฝากให้พี่เอาจดหมายไปให้พี่ไฟหน่อยได้ไหมคะ”
“ครับ?”
“นะคะพี่ หนูเพิ่งมาเป็นแฟนคลับพี่ไฟได้ไม่นานเองค่ะ นี่เพิ่งได้เห็นตัวจริงเป็นครั้งแรก หนูอยากให้จดหมายเขา เขาเป็นแรงบันดาลใจหลาย ๆ อย่างจากหนู หนูตั้งใจเขียนจดหมายให้พี่ไฟจริง ๆค่ะ”
“...”
“…นะคะ ช่วยหนูที” เพราะน้ำเสียงและสายตาที่เว้าวอน ทำให้เป็นเรื่องยากที่จะปฏิเสธ วาริชนิ่งเพื่อคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจรับซองจดหมายจากแฟนคลับตัวเล็ก หลังเขาคิดว่ามันไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไร
“จดหมายฉบับนี้ถึงมือเขาแน่นอน” วาริชเอ่ยสั้น ๆ และนั่นก็ทำให้แฟนคลับคุณไฟถึงกับยิ้มแก้มปริ
“ขอบคุณมากนะคะพี่ ขอบคุณจริง ๆ”
