บทที่ 120 เธอเองแหละที่เป็นพวกเจ็บแล้วไม่จำ
“เออ!จริงด้วยเค้าลืมไป ถ้างั้นเค้าหัดปามีดก็ได้ ขอเคล็ดวิธีการเล็งเป้าแบบให้แม่นๆ เลยแล้วกัน” ม่อนและซีกลืนน้ำลายเหนียวลงคออย่างยากลำบาก พูดจบหนูอัญเดินกลับเข้าไปด้านใน เธอกำลังจะเดินสวนกับนางกำนัลที่ในมือถือถาดผลไม้และเครื่องดื่มเพิ่มเติมสำหรับแขก
หนูอัญจึงยื่นมืออกไป และบอกออกไปว่า “ไปทำงานอย่างอ...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 สาเหตุของเรื่องยุ่งๆ […เมื่ออดีต]
2. บทที่ 2 เกลียดตัวกินไข่ […เมื่ออดีต]
3. บทที่ 3 ฮึดสู้อีกครั้งด้วยเรี่ยวแรงที่มีน้อยนิด […เมื่ออดีต]
4. บทที่ 4 ก่อกำเนิดอัญมณี […เมื่ออดีต]
5. บทที่ 5 เด็กคนนี้บริสุทธิ์
6. บทที่ 6 อัญมณี วัฒนา […ปัจจุบัน]
7. บทที่ 7 งานเลี้ยงปะเสือ […ปัจจุบัน]
8. บทที่ 8 อสูรในร่างคน […ปัจจุบัน]
9. บทที่ 9 สืบข่าว
10. บทที่ 10 ผู้หญิงก็เหมือนกันหมด
11. บทที่ 11 “นายขา อนุญาตให้หนูทำมากกว่านี้ได้มั้ยคะ”
12. บทที่ 12 มีของมาส่ง
13. บทที่ 13 จดหมายสีขาว
14. บทที่ 14 ตราราชทรัพย์
15. บทที่ 15 “นายท่าน...ขา หนูเจ็บ...”
16. บทที่ 16 บุตรสาวของท่านหญิง
17. บทที่ 17 หวาดผวา
18. บทที่ 18 ตัวจริงหลอกตา
19. บทที่ 19 เขาไม่ชอบกลางวัน
20. บทที่ 20 ร่างบางลุกจากที่นอนอยู่ขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
21. บทที่ 21 ยิ้มร้ายจากเขา
22. บทที่ 22 กลิ่นหอมเรือนกายสาปสาว
23. บทที่ 23 เด็กโก๊ะ
24. บทที่ 24 ถ้าเธอไม่เชื่อฟัง ฉันจะจับเธอแก้ผ้า ห้อยหัว และฟาดก้นยี่สิบครั้ง
25. บทที่ 25 ถ้าเป็นงูก็มีแค่กำไล
26. บทที่ 26 รองพื้น อายไลเนอร์ แป้ง ลิปสติก
27. บทที่ 27 ชั่วร้ายเป็นปัจจัยการดำรงชีพ
28. บทที่ 28 อารามโลหิต
29. บทที่ 29 คาดแค้น
30. บทที่ 30 ทะเลาะ
31. บทที่ 31 ความสัมพันธ์กับหญิงอื่น
32. บทที่ 32 มอมเหล้าเมาหยำเป
33. บทที่ 33 ผ้าห่มที่มีผืนเดียวถูกเลิกขึ้น
34. บทที่ 34 ฉันปวดฉี่
35. บทที่ 35 ของที่คุณกำลังหามันคืออะไร
36. บทที่ 36 ชื่อเต็มๆ คืออัญมณี
37. บทที่ 37 เอะอะก็ฆ่า เอะอะก็แก้ผ้า
38. บทที่ 38 ทำไมถึงไม่ใช้ความสามารถที่มี ให้ฉันบริจาคเสื้อผ้าให้เธอสักชิ้นสองชิ้นละ
39. บทที่ 39 ระดับไอคิว
40. บทที่ 40 เขาก็ไม่ใช่ลูกน้องของใคร
41. บทที่ 41 จูบแรก
42. บทที่ 42 เขาปลดปล่อย
43. บทที่ 43 ตอนนี้ชีวิตเธอมีแค่สองอย่างคือรอดกับ...
44. บทที่ 44 เมื่อเธอรอดออกไปได้เมื่อไหร่เธอจะลดละเลิกการกินทิ้งกินขว้างไปตลอดชีวิตนี้เลย
45. บทที่ 45 เสื้อผ้าชุดเดิม
46. บทที่ 46 แผน...อสูรกินเด็ก
47. บทที่ 47 “อยากมีความสุขแบบผู้หญิงคนนั้นมั้ย”
48. บทที่ 48 ไร้ยางอาย
49. บทที่ 49 ถอดเสื้อผ้าและลงมาอาบน้ำเป็นเพื่อนฉัน
50. บทที่ 50 “จูบของฉันยังเป็นของหนูอัญเพียงคนเดียว”
51. บทที่ 51 ชอว์ใช้ทุกสัดส่วนบนร่างกายของตัวเอง
52. บทที่ 52 อัญมณีอสูร
53. บทที่ 53 คุกหลวง
54. บทที่ 54 ถูกลอบโจมตี
55. บทที่ 55 ความดำมืดในโลกของชอว์
56. บทที่ 56 ไม่ทำตามสัญญา
57. บทที่ 57 “ไม่สนใจเรื่องอย่างว่าบ้างเหรอ”
58. บทที่ 58 ตัวเค้าจะลายเป็นตุ๊กแกอยู่แล้ว
59. บทที่ 59 ความร้อนแรง
60. บทที่ 60 ที่นี่มันไม่ใช่บ้านหรอกชอว์
61. บทที่ 61 กลับตัวกลับใจ
62. บทที่ 62 แผนการณ์
63. บทที่ 63 ดิ้นรนจะหนี
64. บทที่ 64 หนูอัญเขินอย่างบอกไม่ถูก
65. บทที่ 65 หนูอัญร้องบอกความรู้สึกที่เกิดขึ้นจริงกับเธอ
66. บทที่ 66 วงแขนกำยำโอบกอดร่างบางไว้อย่างหวงแหน
67. บทที่ 67 “เป็นคางคกเหรอไง ถึงพองลมอยู่ได้”
68. บทที่ 68 ผู้บุกรุก
69. บทที่ 69 หนูอัญตกอยู่ในกำมือฝ่ายไม่ประสงค์ดีกับเธอ
70. บทที่ 70 ระงับโทสะ
71. บทที่ 71 เจ้านายดูเป็นมนุษย์มากขึ้นตั้งแต่ที่หนูอัญปรากฎตัว
72. บทที่ 72 เขาไม่เคยจูบใครนอกจากหนูอัญ
73. บทที่ 73 เสียงสะอื้นของเธอก็ไม่อาจทำให้เขาใจอ่อน
74. บทที่ 74 “อย่าทำเฉไฉหลีกหนีความผิดของตัวเอง”
75. บทที่ 75 ทำไมถึงชอบแก้ผ้านักนะ
76. บทที่ 76 เที่ยวตลาดสไตล์หนูอัญ
77. บทที่ 77 ใบมรณะบัตรนางสาวอัญมณี
78. บทที่ 78 ท่านคารามาส
79. บทที่ 79 เธอก็จะเป็นมาดามอาร์เชอร์อย่างถูกต้อง
80. บทที่ 80 เขาไม่อยากทำให้หนูอัญกลัว
81. บทที่ 81 ปวดท้องวันนั้นของเดือน
82. บทที่ 82 เคยคิดว่าเราสองคนกำลังจะได้เดินบนเส้นทางชีวิตเส้นเดียวกัน
83. บทที่ 83 เสียงกระชากเสื้อผ้า
84. บทที่ 84 หนี
85. บทที่ 85 เปลี่ยนโฉม
86. บทที่ 86 เธอหนีไปแล้ว
87. บทที่ 87 บอกมาว่าเธออยู่ที่ไหน
88. บทที่ 88 ชอว์มองหนูอัญอย่างผิดหวัง
89. บทที่ 89 เขาต้องอ่อนโยนกับเธอให้มากที่สุดเพราะเขารักเธอ
90. บทที่ 90 มันคือความรัก หนูอัญฉันรักหนูอัญ
91. บทที่ 91 หนูอัญร้องครางออกมาไม่หยุด
92. บทที่ 92 ต่อไป ฉันจะไม่ตีหนูอัญเหมือนเด็ก
93. บทที่ 93 เชลย
94. บทที่ 94 พยานลึกลับ
95. บทที่ 95 รัชทายาทคือใคร
96. บทที่ 96 เขาอยากไปจุดสูงสุดของอารมณ์
97. บทที่ 97 เขาอยากมีสัมพันธ์ร่างกายกับเธอเพราะเขารักเธอ
98. บทที่ 98 ซินเดอเรลล่า
99. บทที่ 99 แววตาที่เอ็นดูยามมองหนูอัญ
100. บทที่ 100 “ประกาศความเป็นฝ่ายตรงข้ามอย่างชัดเจน...”
101. บทที่ 101 ‘รักเขาหรือไม่?’
102. บทที่ 102 หนูอัญไม่มีความจำเป็นที่จะต่อต้านชอว์
103. บทที่ 103 “เค้าคิดว่า เค้ารักชอว์แล้วจริงๆ นะ”
104. บทที่ 104 ความเกรี้ยวกราด
105. บทที่ 105 เขาดูแลเธอได้โดยที่เธอจะต้องเป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาก็พอแล้ว
106. บทที่ 106 การลักพาตัว
107. บทที่ 107 “ที่ของคุณคือตรงโน้น”
108. บทที่ 108 หาคนหักหลัง
109. บทที่ 109 หนูอัญสะอื้นในคอด้วยความเจ็บปวดกายและใจ
110. บทที่ 110 ร่องรอยเนื้อที่แตกจากการถูกฟาด
111. บทที่ 111 ต้องการเลือดกรุ๊ปพิเศษ
112. บทที่ 112 อดีตที่ไม่มีใครล่วงรู้
113. บทที่ 113 ความทรงจำสุดท้ายระหว่างเขาและเธอคือเขาไม่ต้องการเธอ
114. บทที่ 114 ผีดิบฟื้นคืนชีพ
115. บทที่ 115 “คนที่ฟื้นมาเหมือนจะไม่ใช่เจ้านายคนปัจจุบันของพวกเราเลย”
116. บทที่ 116 เคสขององค์ชายไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
117. บทที่ 117 ร่างสาวหลั่งความหวาน
118. บทที่ 118 ร่างกำยำร้อนดั่งไฟ เปรียบได้กับไฟราคะที่ไม่มีวันมอดดับ
119. บทที่ 119 ปัญหาที่มาเร็ว
120. บทที่ 120 เธอเองแหละที่เป็นพวกเจ็บแล้วไม่จำ
121. บทที่ 121 หลบหนี
122. บทที่ 122 หนูอัญหนีไปแล้วอย่างงั้นเหรอ
123. บทที่ 123 ชอว์ไม่สนใจวิเวียนอีกต่อไป
124. บทที่ 124 ความบังเอิญ
125. บทที่ 125 ชอว์เกรี้ยวกราดหนัก
126. บทที่ 126 กำนัลที่มีท่าทีอยากรู้อยากเห็น
127. บทที่ 127 บทความเชื่อใจใหม่ไม่มีชื่อ
128. บทที่ 128 โอบจากทางด้านหลัง
129. บทที่ 129 เขายังไม่ยอมปราณีเธอ
130. บทที่ 130 ร้องให้ดังเท่าที่อยากร้องออกมาเลย
131. บทที่ 131 เรื่องที่หนูอัญไม่ควรรู้
132. บทที่ 132 เมื่อต้องจากกัน
133. บทที่ 133 เธออยากรู้จักอีกมุมเกี่ยวกับชอว์
134. บทที่ 134 เก็บรายละเอียดความลับนี้
135. บทที่ 135 เมื่อชอว์ต้องอยู่ห่างกับหนูอัญ
136. บทที่ 136 บอร์ดิการ์ดประจำตัว ตอนนี้พวกนี้เป็นอะไรไปหมดแล้ว
137. บทที่ 137 เรื่องราวที่เคยเป็นดั่งฝันร้ายของชอว์
138. บทที่ 138 คำต่ำๆ ออกมาจากปากไม่หยุด
139. บทที่ 139 Happy Birth Day วันนี้เป็นวันเกิดของผม ผมอายุครบสิบห้าปี
140. บทที่ 140 เข้าสู่วิถีอสูรอย่างถาวร
141. บทที่ 141 เมื่อครบเจ็ดร้อยสามสิบวัน
142. บทที่ 142 จบบริบูรณ์ / ตอนพิเศษ
143. บทที่ 143 ตอนพิเศษ อัญมณีอสูร [My treasure]
144. บทที่ 144 อัญมณีอสูร จบบริบูรณ์
ย่อ
ขยาย
