บทที่ 21 ขอนอนที่นี่ได้ไหม

ผ่านไปเกือบสองชั่วโมงปณัยกรก็รู้สึกว่าในห้องมันเงียบผิดปกติและพอเงยหน้าขึ้นมามองอีกครั้งก็เห็นว่าตอนนี้สุพิชฌาย์นั้นหลับไปแล้ว

“เปียโนคุณหลับอีกแล้วนะ ไหนบอกจะอ่านหนังสือ”

“ก็บรรยากาศมันน่านอนมากๆ นี่คะ”

“ถ้าไม่ไหวผมว่ากลับห้องไปนอนดีกว่าหรือไม่ก็ไปหาน้ำเย็นๆ ดื่มจะได้สดชื่น”

“ดีเหมือนกันค่ะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ