บทที่ 31 คำตอบจากใจ

“เปียโนออกมา” ปณัยกรเรียกด้วยน้ำเสียงเข้มแต่สุพิชฌาย์ทำหูทวนลมแล้วเข้าไปนั่งบนโซฟาราวกับเป็นเจ้าของห้อง

“ไม่ค่ะ” เธอตอบกลับทันควัน

“อย่าดื้อ” ปณัยกรกดเสียงต่ำลง

“ดื้อที่ไหนหนูก็แค่อยากคุยด้วย” สุพิชฌาย์ส่งยิ้มหวาน สายตาออดอ้อน

“พรุ่งนี้ค่อยคุยกันก็ได้”

“อาจารย์ก็ผลัดไปเรื่อย แล้วเมื่อไหร่เร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ