บทที่ 47 หลงจนทนไม่ไหว nc

คำขอของปณัยกรทำให้เธอยิ้ม เธอชอบเวลาที่เขาอ้อนแบบนี้เพราะมันทำให้เธอรู้สึกว่าช่องว่าระหว่างวัยของเธอและเขามันแทบไม่มีเลย

“อื้อ....พี่ไนท์”

เธอครางสะดุ้งเมื่อเขาจับขาเธอให้กว้างขึ้นและใช้ปลายนิ้วสะกิดเขี่ยยอดเกสรและมันแข็งขึ้นอย่างประหลาด

“ให้พี่นะคะ” เขากระซิบถามด้วยน้ำเสียงหวานออดอ้อน สายตาเ...