บทที่ 51 อ้อมกอดที่ไม่อยากจากไปไหน

ปณัยกรอุ้มสุพิชฌาย์มาวางลงบนเตียงแล้วดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมให้จากนั้นก็นั่งอยู่ข้างๆ มองหน้าคนรักที่ซีดเซียวเพราะความเป็นห่วง

“ไหวไหมเปียโน” เขาถามอีกครั้งด้วยความเป็นห่วงฝ่ามือหนาลูบแก้มเนียนอย่างนุ่มนวล

“ไหวค่ะ”

“ทุกเดือนปวดท้องแบบนี้หรือเปล่า”

“ปกติเปียโนก็ปวดแบบนี้ค่ะแต่กินยาก็หาย แต่วันนี้...