บทที่ 75 เชื่อใจ

“อื้อ.....” สุพิชฌาย์ครางประท้วงเบาๆ

ปณัยกรผละออกอย่างเสียดาย เขาประคองใบหน้าเธอแล้วกดจูบไปบนหน้าผากของหญิงสาวอีกครั้ง

“ไม่อยากไปกินข้าวแล้ว อยากกินเปียโนมากกว่า” ปณัยกรซุกใบหน้ากับซอกคอขาวสูดกลิ่นที่เขาคิดถึงมาหลายเดือน

“เปียโนก็อยากกินพี่ไนท์ค่ะ แต่วันนี้เปียโนนัดเพื่อนไว้แล้วนี่คะ” 

“ครับ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ