บทที่ 76   ไม่อยากให้ถึงวันลา

เช้าวันจันทร์สุพิชฌาย์แทบไม่อยากจะลุกออกจากอ้อมกอดที่อบอุ่นของปณัยกรเลย เธอรู้สึกว่าการไปเรียนในขณะที่คนรักมาอยู่ด้วยเป็นเรื่องที่ไม่ควรทำเลยสักนิด

“ขอโดดเรียนได้ไหมคะ” สุพิชฌาย์ตัวกับแผงอกแล้วอ้อนเสียงหวาน

“ถ้าการมาของพี่ทำให้เปียโนเสียการเรียนพี่ก็จะรู้สึกผิดมากเลยนะ เดี๋ยวเราลงไปหาอะไรกินแล้...