บทที่ 79 ตอนจบ

เวลาในแต่วันผ่านไปอย่างรวดเร็วในความรู้สึกของสุพิชฌาย์ ตอนนี้ก็ถึงวันวันที่ปณัยกรต้องเดินทางกลับแล้ว หญิงสาวมองกระเป๋าใบใหญ่ของคนรักที่วางอยู่ตรงมุมห้องแล้วทำก็รู้สึกเธอไม่อยากจะให้เขากลับ

“พี่ไนท์ หนูไม่อยากให้กลับเลยค่ะ” สุพิชฌาย์สวมกอดเอวหนาจากด้านหลัง ใบหน้าเนียนซุกลงกับแผ่นหลังกว้าง มือเล็...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ