บทที่ 8 ข้อต่อรอง
“ถ้าให้คนของพ่อติดต่อให้มันสะดวกกว่า แต่หนูอยากลองฝึกทำอะไรด้วยตัวเอง หนูว่ามันคงไม่ยากเท่าไหร่แค่ติดต่อซื้อคอนโดสักห้องส่วนเรื่องค่าใช้จ่ายหนูจะมาบอกพ่อกับแม่อีกทีได้ไหมคะ”
“เอาอย่างงั้นก็ได้พรุ่งนี้วันอาทิตย์หนูลองไปดูก่อนแต่ถ้าอยากให้พ่อช่วยก็โทรบอกพ่อตกลงไหม”
“ตกลงค่ะพ่อ”
“ถ้าพ่อให้ย้ายออกไปอยู่ข้างนอกแล้วสัญญากับพ่อนะว่าจะไปเรียนต่อที่ต่างประเทศจริงๆ ไม่ใช่พอถึงเวลานั้นแล้วมาอิดออดไม่ยอมไป”
“พ่อคะหนูสัญญาเลยค่ะ ว่าเรียนจบแล้วหนูจะไปเรียนต่อต่างประเทศจริงๆ ตอนนี้หนูจริงจังกับการฝึกใช้ชีวิตด้วยตัวคนเดียวมาก หนูไม่อยากไปอยู่ที่นู่นแล้วใช้ชีวิตลำบากค่ะ” หญิงสาวพยายามอธิบายเหตุผลเพราะอยากให้บิดายอมให้ตนเองย้ายออกไปอยู่คอนโดถึงแม้จะเป็นช่วงระยะเวลาสั้นๆ แต่เธอก็คิดว่าจะใช้เวลาที่เหลือจีบอาจารย์ปณัยกรให้ได้ก่อนที่ตัวเองจะไปเรียนต่อ
“พ่อเชื่อใจหนูนะ””
“ขอบคุณค่ะพ่อ ขอบคุณค่ะแม่ หนูรักพ่อกับแม่ที่สุดเลยค่ะ หนูขอตัวก่อนนะคะ”
“จะรีบไปไหนเหรอเปียโน”
“จะไปคุยกับเพื่อนค่ะแม่”
“อย่าลืมลงมากินข้าวเย็นกับพ่อกับแม่นะ”
“ค่ะแม่หนูไม่ลืมหรอกค่ะ หนูไปก่อนนะคะ” หญิงสาวรีบวิ่งขึ้นไปบนห้องนอนด้วยความดีใจเมื่อแผนการที่จะย้ายไปอยู่ใกล้กับอาจารย์ปณัยกรมารออยู่ตรงหน้า
เมื่อขึ้นมาถึงบนห้องก็ส่งข้อความไปในไลน์กลุ่มนัดวิดีโอคอลกันในอีก 15 นาทีต่อมา
“มีเรื่องอะไรสำคัญเหรอเปียโนถึงจะนัดคุยแบบนี้” ณัฐมลถามด้วยความสงสัยเพราะเพิ่งจะเจอกันไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้าแต่แล้วสุพิชฌาย์ก็ไลน์มาบอกว่ามีเรื่องสำคัญจะเล่าให้ฟัง
“ฉันจะย้ายออกไปอยู่คอนโด”
“อะไรนะ / อะไรนะ” ทั้งณัฐมลและเจนิตาตกใจกับคำตอบที่ได้ฟังจากเพื่อน
“เกิดอะไรขึ้นแกจะย้ายไปอยู่คอนโดทำไมบ้านแกกับมหาวิทยาลัยก็ใกล้กันนิดเดียวนะ” เจนิตาถามคนแรก
“ฉันอยากฝึกใช้ชีวิตด้วยตัวเองไงล่ะ”
“ฉันไม่เชื่อหรอกเปียโนบอกมาตามตรงเลยนะว่าแกคิดจะทำอะไร แล้วคอนโดที่ว่านั่นอยู่ที่ไหน”
“ก็คอนโดใกล้ๆ มหาวิทยาลัยไงล่ะใบตอง ที่เพิ่งสร้างเสร็จน่ะฉันว่าจะย้ายเข้าไปอยู่ที่นั่น”
“แล้วมันจะมีห้องว่างให้แกเหรอ ป่านนี้คนน่าจะซื้อหมดแล้วมั้ง”
“ฉันเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกันแต่ยังไงฉันจะต้องหาทางเข้าไปอยู่ที่นั่นให้ได้”
“ฉันว่ามันต้องมีอะไรแน่ๆ แกบอกพวกฉันสองคนมาเลยนะว่าทำไมจู่ๆ ถึงจะย้ายออกไปอยู่คอนโดหรือทะเลาะกับพ่อกับแม่” ณัฐมลตั้งข้อสังเกต
“ไม่ได้ทะเลาะกับพ่อกับแม่หรอก แต่ฉันอยากลองฝึกใช้ชีวิตด้วยตัวเองเพราะถ้าเรียนจบพ่อกับแม่ก็ต้องส่งไปเรียนต่อปริญญาโทที่ต่างประเทศ”
“แต่ฉันว่ามันน่าจะมีเหตุผลอื่นนะ การไปเรียนต่อต่างประเทศแกไม่จำเป็นต้องออกมาใช้ชีวิตคนเดียวในคอนโด แกน่าจะอยู่บ้านใช้ชีวิตให้สุขสบายก่อนที่จะไปออกไปเผชิญโลกมากกว่า ฉันว่าเหตุผลของแกมันไม่เมคเซ้นส์เลยสักนิด”
“ใช่บอกความจริงฉันมาเดี๋ยวนี้นะ” เจนิตาก็ไม่เชื่อเหตุผลของสุพิชฌาย์อีกคน
“ฉันอยากย้ายไปอยู่ใกล้ๆ กับอาจารย์ไนท์น่ะ”
“นี่แกเป็นเอามากนะ แล้วรู้ได้ยังไงว่าอาจารย์เขาพักอยู่ที่ไหน”
“ก็วันนี้เขาเผลอหลุดปากออกมาว่ากำลังจะไปอยู่คอนโดน่ะฉันต้องสืบให้ได้ว่าเขาพักอยู่ห้องไหนแล้วฉันจะต้องหาห้องที่อยู่ใกล้ๆ เขา” สุพิชฌาย์พูดอย่างมุ่งมั่น
“เอาจริงเหรอแก”
“แกก็รู้นี่ฉันชอบเขามากจริงๆ นะ”
“แต่ฉันว่านี่มันเกินไปหน่อยหรือเปล่า”
“ไม่หรอกฉันมีเวลาอยู่เมืองไทยอีกไม่นานนะแก ฉันต้องรีบจีบเขาให้ติด”
“แล้วถ้าเกิดจีบติดแล้วเขาไม่ให้แกไปเรียนต่อขึ้นมาล่ะ ถึงตอนนั้นจะทำยังไง”
“เรื่องนั้นยังไม่คิดเลยเอาไว้ให้จีบเขาติดก่อน แกรู้มั้ยวันนี้ฉันไปเยี่ยมอาจารย์ทรงวุฒิกับเขาแล้วก็ไปกินข้าวกับเขาด้วยนะ ยิ่งอยู่ดูใกล้ฉันยิ่งชอบ ผู้ชายอะไรก็ไม่รู้พูดน้อยแต่ดูมีเสน่ห์สุดๆ ไปเลย”
“ฉันสองคนคงห้ามแกไม่ได้ ดูท่าแล้วแกจะจริงจังกับผู้ชายคนนี้มากจริงๆ นะเปียโน”
“ก็ใช่น่ะสิเจน ฉันจริงจังกับเขามากจริงๆ ฉันรู้สึกว่าเขานั่นแหละผู้ชายที่พระเจ้าส่งมาให้ฉัน”
“เฮ้อ.....ขอให้แกสมหวังก็แล้วกันนะ”
สามเพื่อนสนิทคุยกันต่ออีกพักใหญ่ก่อนจะวางสายสุพิชฌาย์ยิ้มให้กับโทรศัพท์ตรงหน้าและเริ่มวางแผนขั้นต่อไปว่าถ้าหากได้ไปอยู่คอนโดเดียวกับอาจารย์ปณัยกรแล้วเธอจะต้องทำยังไงให้ได้ใกล้ชิดเขา
......
สุพิชฌาย์ติดต่อไปยังคอนโดมิเนียมเดียวกับอาจารย์ปณัยกรเมื่อรู้ว่าเขาซื้อคอนโดห้องไหน หญิงสาวก็แจ้งกับทางคอนโดว่าอยากจะได้ห้องที่อยู่ตรงกันข้าม แต่ตอนนี้มีคนจองไว้ก่อนแล้วและเขาจะย้ายเข้ามาในเดือนหน้าสุพิชฌาย์จึงเสนอซื้อห้องต่อจากเจ้าของเดิมในราคาที่แพงขึ้นส่วนเจ้าของเดิมเลือกซื้อห้องใหม่ที่อยู่ในตึกเดียวกัน
“แกเข้าไปอยู่ที่คอนโดนั้นหลายวันแล้วได้เจอกับอาจารย์ไนท์บ้างหรือยังเปียโน” ณัฐมลถามระหว่างที่นั่งทานอาหารกลางวันด้วยกันที่โรงอาหารของมหาวิทยาลัย
“ยังไม่เจอเลยทางคอนโดบอกว่าอาจารย์ไนท์จะย้ายเข้าอาทิตย์หน้า”
“แล้วแกแน่ใจนะว่าอาจารย์เขาจะมาอยู่ห้องนั้นจริงๆ ไม่ใช่ถึงเวลาแล้วเป็นใครก็ไม่รู้มาอยู่ห้องนั้นทีนี้ก็เสียเงินฟรีเลยนะ”
“ไม่หรอกใบตอง ฉันสืบแล้วรับรองไม่มีพลาด”
“แล้วถ้าแกเจอกับเขาแล้วแกจะทำยังไงถึงจะสนิทสนมกับเขาได้ล่ะ ตอนนี้เขาก็ไม่ได้มาสอนที่นี่แล้ว มีเรื่องอะไรต้องคุยกัน”
“ก็คุยกันในฐานะเพื่อนบ้านไง มีอะไรหลายอย่างที่เพื่อนบ้านอยู่ด้วยกันแล้วต้องพึ่งพาอาศัยกัน”
