บทที่ 43 43

ประมุขใหญ่ของบ้านพร้อมด้วยภรรยา มองหน้าบุตรชายเพียงคนเดียวที่เอาแต่นั่งนิ่ง หน้านิ่วคิ้วขมวดเหมือนกำลังกลุ้มอกกลุ้มใจเรื่องอะไรเสียมากมาย! 

"ปีนี้หนึ่งอายุเท่าไหร่แล้วลูก" 

มารดาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่เป็นปกติธรรมดา หลายวินาทีอยู่เหมือนกัน กว่าศรัณย์จะยอมหันมาหา 

"สามสิบสามครับ" 

"โตเป็นผู้ใหญ่แล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ