บทที่ 12 ไอ้บ้ากาม

“เป็นไงเป็นกัน สู้ๆหนูลิน” บุลินเดินเข้าไปในห้องของเดม่อนที่นอนกระสับกระส่ายอยู่บนเตียง

“ครูส อีธาน หายหัวไปไหนกันหมดวะ” เดม่อนตะโกนเรียกหาลูกน้องเสียงดังแต่ไม่มีใครอยู่ตอบรับร่างสูงใหญ่เกือบเปลือยนอนอยู่บนเตียงเสื้อผ้ากระจัดกระจายบนพื้นยังดีที่กางเกงในสีขาวปกปิดอันเดียวใหญ่โตไว้นอนเกลือกกลิ้งอยู่บนเตียงตอนนี้เขาร้อนไปทั้งตัวต้องการปลดปล่อยความอัดอั้นที่อยู่กลางร่างปกติเขาจะกักเก็บความต้องการไว้ได้แต่วันนี้มันเกิดคึกคักอย่างนี้นะ

“คุณคะ คุณ เอ่อ..” บุลินยืนนิ่งเมื่อเดินมาเกือบถึงเตียงที่ร่างใหญ่ตาปรือมองเธอตั้งแต่หัวจรดปลายเท้าขึ้นลงราวกับประเมินราคาสินค้า

“ทำไมช้านักล่ะ ฉันรอนานแล้วนะ มานี่สิสาวน้อย” เดม่อนพูดเสียงยานคางเพราะแอลกอฮอล์ที่เขาดื่มเข้าไปแล้วมองรูปร่างสัดส่วนเย้ายวนใจของสาวสวยตรงหน้าอย่างพอใจทรวงอกกลมกลึงเอวบางสะโพกผายเขาไม่ได้สักเกตุชุดของเธอด้วยซ้ำ ชายหนุ่มสนใจรูปร่างเย้ายวนของหญิงสาวมากกว่าสิ่งอื่นใดในเมื่อความต้องการมันลุกโชนมานานแล้ว

“เอ่อ..คะ คุณผู้ชายต้องการอะไรคะ” บุลินถึงพูดติดอ่างเมื่อร่างหนุ่มฝรั่งรูปหล่อลุกขึ้นนั่งยกมือเสยผมที่ปกหน้าออกให้เห็นสาวสวยชัดเจนแต่บุลินถึงกับใจสั่นขาสั่นเมื่อเห็นสายตาของสิงห์หนุ่มที่จ้องตะคลุบเหยื่อสาวตรงหน้าทำให้เธอก้าวขาไม่ออกทั้งที่ใจกระโจนออกจากห้องไปแล้วแต่ตัวบุลินยังขาแข็งยืนนิ่งอยู่ที่เดิม

“ต้องการเธอไงคนสวย อืม..” ร่างสูงทนไม่ไหวลงจากเตียงมาอุ้มเธอไปโยนลงบนเตียงอย่างรวดเร็ว

“ว้ายย!!..” บุลินร้องออกมาเสียงดังและเงียบไปเมื่อคนที่โยนเธอลงบนเตียงทิ้งตัวลงมาคร่อมร่างเธอแล้วปิดกลีบปากสีเชอรรี่สดดูดเสียงกรีดร้องเข้าปากสวยได้รูปแล้วดูดกลืนขบเม้มอย่างดุดันโดยที่หญิงสาวไม่ทันได้ตั้งตัวและห้ามปรามหรือขัดขืนเพราะเขาเร็วมาก

“อืมม์..”

สองมือของบุลินดันฝรั่งร่างใหญ่ออกและหันหน้าหนีแต่สู้แรงเขาไม่ได้มือของเขาแข็งราวกับคีมบีบกรามของเธอไม่ให้งับฟันลงมากัดลิ้นเขา เอ้ะ ทำไมผู้หญิงคนนี้ต่อต้านเขาก็ลูกน้องหามาให้นี่นาทำไม่ไม่รู้หน้าที่ล่ะ

“อื้อ ไม่นะ อย่านะ อื้ออ..” บุลินห้ามเขาเสียงสั่นในหัวก็คิดหาทางเอาตัวรอดว่าจะทำยังไงให้หลุดจากไอ้ฝรั่งหื่นกามก่อนจะคิดได้ก็จับมือของเขาไว้ฝังคมเขี้ยวของเธอลงบนมือเขาเต็มแรง

“เฮ้ย โอ้ยย ยัยตัวดีปล่อยนะ เจ็บนะโว้ย อู้ยย..” เดม่อนปล่อยมือจากกรามเล็กสะบัดเร่าด้วยความเจ็บที่ถูกกัด

บุลินรีบผลักตัวของหนุ่มฝรั่งออกจากตัวตอนเขากำลังเผลอด้วยความเจ็บแล้วลงจากเตียงยืนขาสั่นมองไอ้ฝรั่งบ้ากามที่นอนหงายบนเตียงอย่างโมโหและสมเพชชายหนุ่มที่ทั้งหล่อทั้งรวยแต่หมกหมุ่นในกามารมณ์จนหน้ามืดตามัว

“เธอกัดฉันยัยตัวดี” เดม่อนสร่างเมาทันที่เมื่อโดนคมเขี้ยวแหลมของสาวสวยที่เขากำลังจะขย้ำแต่โดนหญิงสาวทำร้ายก่อนด้วยความหัวเสีย

“ก็ คุณ คุณจะทำอะไรล่ะ” บุลินจัดชุดฟอร์มของโรงแรมแต่ตาก็มองแขกเขม็งยิ่งเขาลุกขึ้นนั่งกางขาออกกว้างเธอก็หน้าแดงเรื่อเพราะกางเกงในสีขาวมันตุงออกมาเป็นลำอย่างชัดเจน

“แล้วเธอ..” เดม่อนชะงักเมื่อเห็นสาวสวยตรงหน้าแจ่มชัดในชุดฟอร์มของแผนกต้อนรับเขาแทบยกมือขึ้นกุมขมับ “เธอเข้ามาในห้องฉันทำไมแล้วลูกน้องของฉันไปไหนถึงปล่อยให้เธอเข้ามารบกวนเวลาพักผ่อนของแขก” เขาถามพนักงานสาวสวยที่ใบหน้าสวยหวานงอง้ำแดงเรื่อกลีบปากสีเชอรี่นุ่มยังกรุ่นหอมติดริมฝีปากเขาจึงลุกขึ้น

“หยะ อย่าเข้ามานะไอ้บ้ากาม” บุลินพูดเสียงสั่นแล้วเธอก็หันหลังจะวิ่งหนีออกจากห้องเพราะไอ้ฝรั่งบ้ากามกำลังลงจากเตียง บุลินพูดแล้วยังไม่ทันได้ทำตามที่คิดเสียงคุยกันก็ดังเข้ามาในห้องหญิงสาวก็เห็นลูกน้องของเขาเดินเข้ามาพร้อมกับผู้หญิงสาวสวยคนหนึ่งหากดูไม่ผิดผู้หญิงคนนี้เป็นดาราตัวประกอบนี่นาแต่เธอก็ไม่ได้สนใจอีก

เดม่อนมองยัยพนักงานที่ตั้งท่าจะวิ่งหนีหากเขาจะทำจริงๆยัยตัวดีนั่นก็ไม่รอดมือเขาหรอกเพราะไอ้ชุดพนักงานนั่นแหละทำให้เขาได้สติว่าจะไม่ยุ่งกับพนักงานของตัวเอง

“เอ่อ เกิดอะไรขึ้นครับคุณเดฟ” อีธานถามเจ้านายที่นั่งอยู่บนเตียงส่วนพนักงานสาวยืนตัวสั่นเม้มปากแน่นเสื้อผ้ายับย่นจึงมองสลับไปมา

“คือเจ้านายของคุณโวยวายเสียงดังดิฉันจึงมาดูค่ะ แต่เขาไม่ได้เป็นอะไรคุณมาก็ดีแล้วดิฉันขอตัวนะคะ” บุลินรีบพูดก่อนไอ้ฝรั่งหื่นที่จ้องเธออย่างไม่คลาดสายตา

“ขอบคุณมากครับ เดี๋ยวผม..”

“ดิฉันขอตัวไปทำงานนะคะ” บุลินพูดสวนขึ้นเพราะเธอไม่อยากจะมองหน้าไอ้คนบ้ากามที่นั่งหายใจฝืดฝาดอยู่บนเตียงราวกับกระทิงเปลี่ยวแล้วสะบัดหน้าเดินออกไปจากห้อง

“เฮ้..เดี๋ยวสิยัยตัวดีกลับมาก่อน โธ่เว้ย..” เดม่อนเรียกตามหลังยัยพนักงานตัวดีไปอย่างหงุดหงิดทรุดนั่งบนเตียงไอ้ความต้องการที่มันลุกโชนมานานก็แฟบลงแต่ความแข็งขึงมันยังอยู่ “ทำไมนายเพิ่งมาแล้วไอ้ครูส มันหายหัวไปไหนฉันสั่งให้ไปจัดการเรื่องนี้นานแล้วไม่ใช่เหรอ” คนอารมณ์ค้างก็หันมาเล่นงานอีธานเพราะไม่รู้ว่าคนสนิทอีกคนได้รับบาดเจ็บหัวกระแทกกับขอบประตูรถแตกเป็นทางยาวเย็บไปถึงสิบเข็มอีธานจึงไปรับผู้หญิงมาให้เจ้านายและให้เพื่อนนอนพัก

“ครูสเกิดอุบัติเหตุครับ รถชนกันห้าคันซ้อนแต่ไม่เป็นอะไรมากหัวแตกเย็บไปสิบเข็มผมเลยให้นอนพักครับ” อีธานไปถึงครูสก็ทำแผลเสร็จแล้วเขาก็โทรบอกให้ทางโรงแรมรู้และจัดการให้เพราะถือว่ารถเป็นทรัพย์สินของโรงแรมและพวกเขาเป็นผู้เช่าแล้วให้ทางโรงแรมมาเก็บค่าเสียหายกับเขา

“อ้าว ทำไมนายไม่บอกฉันวะ” เดม่อนหมดอารมณ์ทันทีมองผู้หญิงที่ลูกน้องหามาให้ด้วยสายตาเฉยเมย “พาหล่อนออกไปเถอะฉันไม่มีอารมณ์แล้ว”

“คุณเดฟแน่ใจนะครับ” อีธานถามเจ้านายซ้ำอีกครั้งเมื่อเห็นสายตาของเดม่อนเขาก็พยักหน้าให้สาวสวยเดินตามออกไปแต่สงสัยเธอจะพอใจเจ้านายของเขาจึงไม่ยอมรับรู้อีธานจึงสะกิด “ไปเถอะครับคุณผู้หญิงคืนนี้เจ้านายของผมท่านไม่พร้อมครับ แต่รับรองว่าคุณผู้หญิงจะได้ค่าตอบแทนเหมือนเดิมครับ” อีธานบอกสาวสวยแล้วเธอก็ยอมเดินออกไปจากห้องแต่ไม่วายทิ้งสายตาให้หนุ่มฝรั่งรูปหล่ออีกเผื่อเขาเปลี่ยนใจ

“โธ่โว้ย..” ชายหนุ่มสบถเสียงดังเมื่อลูกน้องปิดประตูห้องให้ชายหนุ่มก็ล้มตัวลงนอนลืมตาโพรง นี่เขาหน้ามืดถึงขนาดจะปล้ำพนักงานของโรงแรมเลยเหรอ แต่ยัยตัวดีนั่นก็อวบอิ่มเต็มมือเต็มอ้อมกอดดีนี่นาขนาดเขาสัมผัสนิดเดียวเองที่แน่ๆยัยนั่นมีกลิ่นหอมและกลีบปากก็นุ่ม จากนั้นเดม่อนก็นอนพลิกตัวไปมากว่าจะเคลิ้มหลับไปทั้งที่ยังแข็งค้างอย่างนั้นโดยไม่คิดจะจัดการกับมังกรยักษ์ใหญ่เพราะหมดอารมณ์ตั้งแต่โดนยัยตัวดีกัดมือแล้วและยังมาได้ยินว่าลูกน้องบาดเจ็บเพราะความต้องการปลดปล่อยของเขาจึงทำให้เขาไม่มีอารมณ์จะปลดปล่อยความกำหนัดจึงสงบใจแล้วหลับตากล่อมมังกรยักษ์ใหญ่จนหลับไปพร้อมกับมัน