บทที่ 101 101

“อืม...” ชายหนุ่มครางเสียงแหบพร่าออกมาด้วยความพึงพอใจ ก่อนจะสอดแทรกปลายลิ้นอุ่นเข้าไปชิมความหอมหวานในโพรงปากนุ่มอย่างหิวกระหาย ราวกับโอเอซิสที่กำลังขาดน้ำก็ไม่ปาน

“อืม...” หญิงสาวเผลอครางเสียงผะแผ่วออกมาอย่างลืมตัว

“หวานเหลือเกินคนดี” ในที่สุดภาคภูมิก็ยอมถอนจูบออกมา เมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายกำลังขาดอากาศ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ