94.เต้นรำในชุดสีดำ

เอมารา สโตน

“ผม... รัก... คุณนะ เอมารา” ดาโกตากระซิบช้า ๆ ผ่านโทรศัพท์ “มาหลายปีแล้ว”

คำพูดของเขาสะดุดลอดออกมาจากลำโพง คำหนึ่งไหลเอื่อยชนอีกคำอย่างเลือนราง

“ตอนนี้คุณเมาไปแค่ไหนแล้ว” ฉันเม้มริมฝีปาก ยิ้มน้อย ๆ

“ชู่ว...” เขาปรามฉันอย่างแผ่วเบา แทบจะอ่อนโยน “ผมชอบเสียงของคุณ... มันเหมือนสวรรค์ แ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ