บทที่ 22 โชคยังดี

มันร้องลั่นด้วยความเจ็บปวดพลางสะบัดหลังมือเหวี่ยงตบเข้าที่ใบหน้าเนียนของรุ้งระวีร์อย่างแรงจนเสียงดัง เพียะ! ร่างบางถลาลมครูดลงไปกองกับพื้น เลือดกำเดาไหลซึม

อินทุอรเห็นเพื่อนรักบาดเจ็บโดนรังแกก็เกิดความฮึดสู้ขึ้นมาในสายเลือด เธอรวบรวมพละกำลังทั้งหมดกระทืบส้นรองเท้ากลงบนหลังเท้าของมันสุดแรงเกิดจนกระด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ