บทที่ 30 ยอมเป็นเด็กเสี่ย

“จะสักเท่าไหร่กันเชียว” เขายังคงท่าทีไม่ยี่หระ

“กระเป๋าตั้งแสนห้า รองเท้าอีกห้าหมื่น นี่รุ้งยังไม่กล้าถามราคาชุดเลยนะคะ!” สีหน้าของเด็กสาวดูเคร่งเครียดจนเกินจริงในสายตาเขา ธนาส่ายหน้าเบาๆ

“เธอนี่ท่าจะเพี้ยน... เงินก็เงินฉัน เธอไม่ต้องมานั่งกลุ้มแทนฉันหรอก” พูดจบเขาก็ตัดสเต็กเข้าปากราวกับเงินจำนวนน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ