บทที่ 37 ลองดูไม่เสียหาย

“อรเองก็เหมือนกันนะจ๊ะ... อย่าลืมเปิดใจทำให้ตัวเองมีความสุขสมหวังด้วยล่ะ...”

คำพูดมีความนัยของเพื่อนสนิทดังก้องสะท้อนอยู่ในหัวของอินทุอรตลอดทางขณะที่เธอกำลังก้าวเดินไปยังจุดนัดพบใต้ต้นไม้ ภาพใบหน้าคมเข้ม นัยน์ตาชวนฝัน และอกแกร่งเปลือยเปล่าของภาคินลอยเข้ามาในมโนสำนึก ความสุขที่รุ้งระวีร์ว่าประชดนั้น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ