บทที่ 7 แอบรักรุ่นพี่
อินทุอรจงใจอวดสรีระส่วนเว้าส่วนโค้งอันอวบอิ่ม บิกินีตัวจิ๋วแทบจะบดบังความนุ่มนวลขาวผ่องของเธอไว้ไม่มิด ผิวเนียนละเอียดสะท้อนแสงไฟในห้องดูผุดผ่อง ทรวดทรงนาฬิกาทรายเด่นชัดจนคนมองหายใจติดขัด เธอขยับกายอย่างเป็นธรรมชาติโดยไม่อาย เพราะลึก ๆ ในใจแล้ว เธอต้องการที่จะเอาชนะใจชายหนุ่มตรงหน้า หลังจากที่เคยผิดหวังช้ำชอกในรักแรกกับคุณรามมา ความผิดหวังครั้งนั้นแปรเปลี่ยนเป็นความทะเยอทะยาน เธออยากทำให้ผู้ชายทุกคนสยบแทบเท้าด้วยเสน่ห์อันเหลือล้นของเธอ
อันที่จริง อินทุอรแอบปลื้มพงษ์มาตั้งแต่ช่วงเปิดเทอมแรก ๆ ก่อนจะรู้ว่าเขาเป็นพี่รหัสของเธอเสียอีก แม้จะเพิ่งมารู้ทีหลังว่าเขามีแฟนเป็นตัวเป็นตนอยู่แล้ว แต่ความเย้ายวนอันน่าย่ำยีที่อยู่ตรงหน้าในเวลานี้ ก็ทำให้พงษ์หลงลืมศีลธรรมและความถูกต้องทุกอย่างไปจนหมดสิ้น
“สวยมาก... สวยจริงๆ อร” พงษ์พึมพำเสียงพร่า ลำคอแห้งผาก สายตาโลมเลียจับจ้องไปตามเรือนร่างที่ขาวโพลนสะดุดตา อกอวบอิ่มอัดแน่น และสะโพกกลมกลึง “อรไปขี่เจ็ตสกีกับพี่ไหม?”
“ไปค่ะ... ว่าแต่พี่พงษ์มีเสื้อคลุมไหมคะ?” อินทุอรถามพลางกอดอกหลวม ๆ เมื่อเห็นสายตาอันร้อนแรงของเขา
“ชายหาดอยู่ใกล้แค่นี้เองนะอร” พงษ์อิดออด เพราะใจจริงเขาอยากจะเชยชมร่างเย้ายวนนั้นให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้
“อรก็อายเป็นนะพี่พงษ์” เธอแกล้งค้อนขวับ
“ก็ได้ ๆ พี่มีเสื้อคลุมให้” พงษ์รีบตัดใจหยิบเสื้อคลุมมาสวมทับให้เธออย่างแสนเสียดาย
แสงแดดร่มลมตกทอประกายสีทองเหนือผืนน้ำ อินทุอรในชุดบิกินีที่สวมชูชีพทับซ้อนท้ายเจ็ตสกีคันใหญ่ ออกไปโลดแล่นอยู่กลางทะเลกว้าง ลมทะเลพัดตีเข้าใบหน้า ทว่าความเร็วของเครื่องยนต์ทำให้เธอต้องขยับกายเข้าไปแนบชิดขยับเบียดไปกับแผ่นหลังกว้างอันเต็มไปด้วยมัดกล้ามของชายหนุ่ม เนินอกนุ่มหยุ่นอวบอัดบดเบียดแนบแน่นเข้ากับแผ่นหลังของเขาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แม้จะมีเนื้อผ้าของเสื้อชูชีพขวางกั้นอยู่ แต่สัมผัสอันนุ่มนวลและไอร้อนที่ส่งผ่านก็ซาบซ่านหวิวไหวจนกระตุ้นความรู้สึกเบื้องลึกของทั้งคู่ให้ตื่นตัว
“อรอยากลองขับเองไหม พี่จะสอนให้ ไม่ยากหรอก” พงษ์ตะโกนแข่งกับเสียงคลื่นพลางเบนหน้ามาบอก
“ลองดูก็ได้ค่ะพี่พงษ์”
พงษ์ผ่อนคันเร่งจนเจ็ตสกีลอยลำนิ่งอยู่กลางน้ำ จากนั้นจึงขยับเอื้อให้สลับตำแหน่งกัน อินทุอรย้ายขึ้นมานั่งด้านหน้าแทนที่เขา ทันทีที่เธอนั่งลง แผ่นหลังเนียนและสะโพกผายก็ตกอยู่ภายใต้อ้อมแขนของชายหนุ่มทันที
“ค่อย ๆ นะอร เวลาเลี้ยวให้เอียงตัวประมาณ 45 องศานะครับ” พงษ์กระซิบชิดใบหูขาวสะอาด
“ค่ะ” อินทุอรเกร็งไปทั้งตัวด้วยความตื่นเต้น มือเรียวกุมแฮนด์ไว้แน่น
“ไม่ต้องเกร็งนะจ๊ะ เหมือนขี่จักรยานหรือมอเตอร์ไซค์นั่นแหละ” พงษ์โอบกระชับมือของเขาเข้าที่เอวบางคอดกิ่วไว้จากทางด้านหลังเพื่อช่วยประคอง แผ่นอกแกร่งของเขาแนบสนิทไปกับหลังของเธอ ทุกครั้งที่คลื่นซัดสาด สะโพกผายอวบอิ่มก็ขยับมาโดนต้นขาแกร่งและส่วนกึ่งกลางกายของเขาเป็นระยะ สัมผัสเสียดสีเนื้อแน่นทำให้อารมณ์ดิบของชายหนุ่มเริ่มคุกรุ่นร้อนรุ่มขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่
“เวลาผ่อนคันเร่งต้องค่อย ๆ ผ่อนนะ ไม่งั้นหัวจะทิ่มเอา”
ยังไม่ทันขาดคำด้วยความตกใจและไม่ชิน มือเรียวเผลอปล่อยคันเร่งเร็วเกินไปจนเจ็ตสกีเบรกหัวทิ่ม แรงเหวี่ยงทำให้ร่างของอินทุอรกระแทกหงายหลังเข้ากับแผงอกและหน้าตักของพงษ์อย่างจัง สัมผัสแสนเนื้อเน้น ๆ ทำให้อินทุอรหน้าร้อนผ่าว หัวใจเต้นโครมคราม
“อรเหนื่อยแล้วค่ะพี่พงษ์ เราพักกันก่อนดีไหมคะ?” เธอเอ่ยเสียงสั่น พลางขยับกายออกห่างเล็กน้อย
“ได้ครับ งั้นพอแค่นี้ก่อนละกัน” พงษ์ตอบเสียงพร่า พยายามสะกดกั้นความต้องการที่ตื่นตัว
หลังจากนำเจ็ตสกีไปคืนที่ชายหาด ทั้งคู่ก็พากันออกไปเดินเล่นผ่อนคลายอารมณ์ด้านนอกรีสอร์ต รุ้งระวีโทรหาอินทุอรหลายสายแต่ตอนอยู่กลางทะเลเธอไม่ได้ยิน เมื่อเห็นหน้าจอจึงรีบกดโทรกลับทันที
“รุ้งอยู่ไหนจ๊ะ เมื่อกี้ทำไมไม่มาด้วยกันล่ะ?” อินทุอรกดสายคุยทันทีที่ปลายสายรับ
“แล้วอรไปไหนมาเหรอ?” เสียงรุ้งระวีถามกลับมา
“พี่พงษ์พาอรไปขี่เจ็ตสกีมาจ้ะ ตอนกำลังจะกลับแล้ว” อินทุอรตอบพลางลอบมองใบหน้าหล่อเหลาของพี่รหัสที่เดินเคียงข้าง
เมื่อกลับถึงรีสอร์ต ความเป็นห่วงเพื่อนทำให้อินทุอรแยกตัวไปหารุ้งระวีทันที ทิ้งให้พงษ์ที่กำลังจะอ้าปากชวนเธอไปทานข้าวเย็นต่อ ต้องยืนเคว้งคว้างมองตามร่างบางไปด้วยความเสียดายและค้างคา
“แฟนรุ้งโทรมาบอกว่าที่คณะเขารับน้องโหดมากเลยอร” รุ้งระวีรีบเปิดประเด็นฟ้องเพื่อนทันทีที่เจอหน้า สีหน้าตื่นตระหนก
“ยังไงเหรอ?” อินทุอรซักด้วยความสนใจ
“รุ่นพี่เอาดินมาทาหน้าแฟนรุ้ง แแถมยังเอาฟักทองบดใส่แพมเพิร์สแล้วยัดใส่ปากอีกนะ” รุ้งระวีเล่าไปทำท่าขนลุกไป
“โห... โหดจังเลยเนอะ” อินทุอรตาโต ไม่คิดว่าจะมีการแกล้งกันแรงขนาดนั้น
“ที่รุ้งเคืองที่สุดคือ ให้กินลูกอมแบบปากต่อปากน่ะสิ มีทั้งผู้ชายกับผู้หญิงปนกันไปหมดเลย” รุ้งระวีพูดประชดประชันด้วยความไม่พอใจ
“รุ้งหึงเหรอจ๊ะ?” อินทุอรแกล้งเย้าพร้อมยิ้มล้อเลียน
“ก็ไม่ขนาดนั้นหรอกอร” รุ้งระวีแบ่งรับแบ่งสู้ หน้าแดงระเรื่อ
“แล้วแฟนรุ้งโกรธไหมล่ะ?”
“ก็คงจะเคือง ๆ แหละ เดี๋ยวกลับไปรุ้งค่อยถามเขาอีกที” รุ้งระวีสรุปพลางถอนหายใจ
