บทที่ 71 แผนดัดนิสัย

“คิดอะไรอยู่รุ้ง... เหม่อเชียวลูก”

เสียงอบอุ่นละมุนของมารดาเอ่ยทักขึ้นอย่างอ่อนโยน ยามเมื่อเห็นลูกสาวคนสวยนั่งทอดสายตาเหม่อลอยออกไปนอกหน้าต่างเนิ่นนาน รุ้งระวีร์สะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะเรียกสติสัมปชัญญะกลับคืนมา แล้วหันไปสบตาผู้เป็นแม่ด้วยแววตาที่อัดแน่นไปด้วยความรู้สึกผิด

“เปล่าค่ะแม่... คือ หนู...”...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ