บทที่ 123 เข้าใจกัน

“ฉันสำนึกบุญคุณของคุณปู่คุณพ่อคุณแม่ที่ทำให้ฉันมีวันนี้แล้วคุณป้อมเป็นลูกหลานพวกท่านฉันไม่ถือสาหรอกแต่อย่าทำกันให้ถึงตายเลยนะ” ชยางกูรพูดจริงจังเพราะเขาไม่ทนแน่

“ไม่แล้วล่ะ ฉันไม่อยากติดคุก อ้อ ยินดีด้วยนะที่นายจะแต่งงาน”

“ขอบคุณ”

“งั้นฉันกลับนะ”

“เดี๋ยวสิคุณป้อม”

“มีอะไร”

“คุณป้อมอยากทำธุรกิจหรือเป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ