บทที่ 140 อดีต

ทุกคนมองมองรณรัตลงจากรถมาคนเดียวแล้วตรงขึ้นมาชั้นสองที่ทุกคนนั่งอยู่ด้วยสีหน้าไม่ดีนักก่อนจะยกมือๆไหว้ทุกคนแล้วยกเก้าอี้มานั่งข้างพี่ชายถอนหายใจเฮือกใหญ่

“มีอะไรพ่อรัตไหนว่าจะกลับแต่เช้าไงแล้วแม่สิล่ะ” คนเป็นพ่อถามลูกชายที่หน้าเครียดขรึม

“สิกลับไปพร้อมตาป้อมกับตาไปป์แล้วครับ”

“แล้วแกมีเรื่องอะไรล่ะ”...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ