บทที่ 188 หลานนอกไส้

“หืมม..” ริมฝีปากได้รูปรองรับหยาดน้ำผึ้งแสนหวานที่หลั่งไหลออกมามากมายอย่างอร่อยกลืนกินทุกหยาดหยดแล้วปล่อยขาเรียวลงจากไหล่ลุกขึ้นพลิกร่างอวบนอนตะแคงแล้วทิ้งตัวลงนอนประกบซ้อนด้านหลังแล้วสอดมือเข้าไปกลางระหว่างขายกขึ้นแล้วปล่อยขาเรียวเกยขาแกร่งของเขาก่อนจะจับแก่นกายอวบใหญ่ถูไถกลางกลีบกุหลาบงามชุ่มฉ่ำแล...