บทที่ 58 ยอมรับผิด

เช้าวันถัดมา

ชยางกูรก็ตื่นเต็มตาชายหนุ่มมองร่างเพรียวในอ้อมกอดแล้วยิ้มกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นทำให้คนตัวเล็กกว่าขยับตัวด้วยความอึดอัดชายหนุ่มจึงคลายอ้อมแขนแล้วหยิบโทรศัพท์มาดูเวลาตอนนี้เจ็ดนาฬิกก่อนจะขยับตัวออกปล่อยหญิงสาวให้นอนหลับสบาย

“จุ๊บบ..” ชยางกูรจูบริมฝีปากอิ่มบวมแดงเจ่อเบาๆแล้วลงจากเตียงเข้าห้...