บทที่ 15 15

กวินทร์หันขวับกลับมามองขวับ "ใครอนุญาตให้เธอโผล่หน้าเข้ามา"

"ก็ฉันเคาะประตูแล้วนี่คะ"

"แล้วฉันเอ่ยปากอนุญาตให้เข้ามาหรือยัง"

"ก็ยังหรอกค่ะ แต่ว่า..."

ถ้อยคำอธิบายของพริกแกงถูกกลืนหายกลับลงไปในลำคอ เมื่อสายตาของเธอไปสะดุดเข้ากับรอยแผลเป็นทางยาวพาดผ่านบริเวณช่วงสีข้างลามไปจนถึงหน้าท้องแกร่งของเขา ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ